Commerciële ruimtevaart
SpaceShipOne (SS1) is een particulier experimenteel ruimtevaartuig dat in 2004 de befaamde Ansari X Prize won. Dit was het eerste privé ruimtevaartuig dat binnen twee weken twee succesvolle bemande ruimtevluchten uitvoerde. Het kleine ruimtetuig werd ontwikkeld door de Mojave Aerospace Ventures joint venture zonder enige tussenkomst van de overheid. Het ontwerp van dit unieke ruimtevaartuig stond onder leiding van de Amerikaanse vliegtuigbouwer Burt Rutan die financieel gesteund werd door Paul Allen die één van de medeoprichters was van Microsoft. SpaceShipOne was niet alleen het eerste privé ruimtetuig dat een bemande ruimtevlucht uitvoerde maar was ook het eerste privé vliegtuig dat Mach 2 en Mach 3 haalde. De ervaren piloten Mike Melville en Brian Binnie voerden met succes drie bemande ruimtevluchten uit met SpaceShipOne waarna ze zich officieel "astronaut" mochten noemen. Het succes van SpaceShipOne leidde uiteindelijk tot het commerciële ruimtevaartproject van Virgin Galactic waarbij mensen in de nabije toekomst tegen betaling een suborbitale ruimtevlucht kunnen maken.
Na het succes van het eerste private bemande ruimtevaarttuig SpaceShipOne in 2004 maakte het in datzelfde jaar opgerichte Virgin Galactic plannen bekend voor een eigen commercieel ruimtevaartuig. Virgin's ruimtetuig kreeg de naam "SpaceShipTwo" en zou de weg moeten openen naar ruimtetoerisme. Het ontwerp van dit nieuwe ruimtevaartuig werd gebasseerd op de ervaring van SpaceShipOne en net als zijn voorganger zal ook SpaceShipTwo gebouwd worden door Scaled Composites. In tegenstelling tot SpaceShipOne zal SpaceShipTwo zes zogenaamde "ruimtetoeristen" en twee piloten tot op een maximale hoogte van 110 kilometer kunnen brengen. Het commerciële ruimtevaartbedrijf van Richard Branson plant in de toekomst minstens één SpaceShipTwo-vlucht per week die alles samen ongeveer 2,5 uur zal duren. Virgin Galactic liet weten vijf SpaceShipTwo ruimtetuigen te laten bouwen waarvan de eerste twee luisteren naar de naam "VSS Enterprise" en VSS Voyager".
Het idee achter hotels in de ruimte is niet nieuw maar sinds de Verenigde Staten beslisten om commerciële bedrijven te betrekken bij bemande ruimtevaart, kregen vele wilde plannen binnen de commerciële ruimtevaart een gigantische boost. Verschillende commerciële bedrijven dromen er vandaag de dag luidop van om mensen als u en ik tegen betaling gedurende korte periode in de ruimte te laten verblijven. Deze nieuwe tak binnen de commerciële ruimtevaart zorgt dan ook voor enorme concurrentie in de wedloop naar het eerste zogenaamde ‘hotel in de ruimte’. Aangezien het internationaal ruimtestation ISS enkel gebruikt wordt voor wetenschappelijke en technologische doeleinden, is de commerciële sector dan ook verplicht een eigen verblijf in een baan om de Aarde te creëren. De ontwikkeling en realisatie hiervan trekt rijke investeerders van over de hele wereld aan die miljoenen dollars investeren in een sector die eigenlijk nog niet bestaat.
Al tientallen jaren is het ultieme doel in de ruimtevaart het ontwikkelen van een zogenaamde ‘Single-Stage-To-Orbit Reusable Launch Vehicle’ (SSTO RLV). Dergelijke tuigen zouden ruimtevaart meer doen lijken op luchtvaart en zouden de ruimte op een veilige manier toegankelijk kunnen maken voor iedereen. Single-Stage-To-Orbit Reusable Launch Vehicles zijn herbruikbare ruimtetuigen die bestaan uit één toestel en vertonen veel gelijkenissen met een vliegtuig. Ondanks de vele voordelen van een SSTO RLV blijkt er wel één groot probleem te zijn: het ontwerp en de bouw van dergelijke tuigen blijkt extreem moeilijk en duur te zijn. De afgelopen decennia werden verschillende commerciële alsook gouvernementele projecten opgestart om dergelijke tuigen te ontwerpen, echter zonder resultaat. Doordat het ontwerp te ingewikkeld was en het prijskaartje vaak te hoog opliep, investeerden ruimtevaartorganisaties als NASA algauw opnieuw in klassieke lanceermiddelen zoals raketten die men kon inzetten voor wetenschappelijke en militaire doeleinden. Commerciële bedrijven zoals SpaceX en Orbital Sciences Corporation hebben de afgelopen jaren fors geïnvesteerd in de ontwikkeling en realisatie van commerciële ruimtetuigen of kleinere raketten waardoor het SSTO RLV-verhaal niet echt nog een toekomst heeft. Toch moeten we niet alle hoop opgeven om ooit een Single-Stage-To-Orbit Reusable Launch Vehicle te kunnen zien vertrekken naar de ruimte aangezien één project de laatste jaren steeds meer aandacht krijgt. Het Skylon-project, afkomstig van het Britse bedrijf Reaction Engines Ltd., kwam plots in een stroomversnelling terecht nadat het Brise ruimtevaartagentschap UK Space Agency een rapport vrijgaf, dat afkomstig was van het Europese ruimtevaartagentschap ESA, waarin stond dat ESA-ingenieurs en economen het project nauwkeurig bestudeerd hebben. De conclusie van de studie bleek uiteindelijk positief te zijn aangezien men geen problemen zag in de ontwikkeling van de Skylon alsook in de ontwikkeling van diens SABRE motor. Volgens Britse ingenieurs en wetenschappers is het ontwerp van de Skylon grensverleggend en moet dit project het ruimtetoerisme het volgende decennium letterlijk en figuurlijk een enorme boost geven.