In de nacht van 12 op 13 augustus vind het hoogtepunt plaats van de jaarlijkse Perseïden meteorenzwerm. Dit jaar zijn de omstandigheden zeer gunstig aangezien het op 10 augustus nieuwe maan is en de dagen erna de maan al vroeg ondergaat. Hierdoor moet het dit jaar ook mogelijk zijn om ook zwakkere meteoren te kunnen zien. Indien het weer meewerkt, moet het mogelijk zijn tot honderd meteoren of 'vallende sterren' te zien per uur. Elk jaar in augustus doorkruist de Aarde de baan van de komeet Swift-Tuttle. Op de baan van deze komeet bevindt zich heel wat achtergelaten gruis en stof. Eenmaal de Aarde deze baan kruist, komt dit stof en gruis met hoge snelheid in de atmosfeer van onze planeet terecht waar het opbrandt. De Perseïdenzwerm is genoemd naar het sterrenbeeld Perseus aangezien de vallende sterren uit dit sterrenbeeld lijken te komen. Het punt aan de nachtelijke hemel waar meteoren lijken vandaan te komen heet de radiant. De eerste Perseïden verschijnen al half juli maar op 11, 12 en 13 augustus vind het jaarlijkse hoogtepunt plaats waarna de activiteit terug afneemt. De PerseÏden meteorenzwerm is bij het grote publiek het meest bekend aangezien deze in de zomer plaatsvinden en veel mensen in die periode genieten van dit schouwspel ergens op een donkere locatie. Om meteoren te zien heb je geen verrekijker of telescoop nodig. Een stoel om in te zitten en een wolkenloze nacht is alles wat je nodig hebt. Naast de Perseïden zijn er elk jaar nog verschillende andere meteorenzwermen te zien zoals de Leoniden, Geminiden en Draconiden. De komeet Swift-Tuttle die de Perseïden veroorzaakt werd in 1862 ontdekt en draait één maal om de 133 jaar om de zon.