Het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA is momenteel bezig aan de realisatie van een bijzondere ruimtemissie waarbij men een onbemand ruimtetuig de atmosfeer van onze zon wil laten induiken. De ruimtesonde kreeg de naam 'Solar Probe Plus' en moet in de zomer van 2018 gelanceerd worden. Tijdens zijn reis zal Solar Probe Plus zeven scheervluchten maken langs de planeet Venus voor zogenaamde 'gravity assists' waarna de sonde zich op een afstand van 5,9 miljoen kilometer zal begeven van de zon. De Helios 2 kunstmaan is vandaag de dag recordhouder aangezien deze in april 1996 de zon onderzocht vanop een afstand van ongeveer 44 miljoen kilometer. Solar Probe Plus moet de eerste ruimtesonde worden die ons close-up beelden kan geven van onze ster zodat wetenschappers belangrijke vragen over de relatie Aarde-zon na vele jaren kunnen beantwoorden. Het ruimtetuig zal moeten bestand zijn tegen extreme hitte en zal diverse experimenten uitvoeren zoals het tellen van de deeltjes in de zonnewind. Om de hitte te weerstaan zal Solar Probe Plus voorzien worden van een elf centimeter dik hitteschild vervaardigd uit koolstof. Daarnaast zal de Solar Probe Plus driedimensionale beelden maken van de atmosfeer van de zon en zal het elektrisch en magnetisch veld van de zon uitvoerig onderzocht worden. De bouw van het 620 kilogram zware ruimtetuig is in handen van het Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory. Deze amibitieuze missie maakt deel uit van NASA's Living with a Star programma waar ook het op 11 februari 2010 gelanceerde Solar Dynamics Observatory deel van uitmaakt.
Op maandag 30 augustus is na een missie van zeven jaar een eind gekomen aan het Amerikaanse ICESat ruimteproject. Omstreeks 09u00 Belgische tijd brandde de 907 kilogram zware kunstmaan op in de atmosfeer van de Aarde. Volgens het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA brandde de kunstmaan niet volledig op en kwam zo'n 100 kilogram terecht in de Barentszee. NASA koos er bewust voor om de satelliet te laten opbranden om op deze manier te voorkomen dat ICESat ruimteafval zou worden. ICESat werd op 12 januari 2003 in de ruimte gebracht en had als belangrijke taak om de volgende drie jaar de dikte van het ijs op Antarctica en Groenland te meten. Hiervoor ontwikkelde NASA's Goddard Space Flight Center het Geoscience Laser Altimeter System (GLAS) dat in oktober 2009 stopte met werken. Het GLAS-instrument bestudeerde het poolijs vanuit de ruimte door middel van laserpulsen tijdens verschillende campagnes die enkele weken duurden. Tijdens de gehele missie werden vijftien campagnes vervolledigd en de drie lasers aan boord van ICESat voerden meer dan 1,9 miljard laserpulsen uit. Daarnaast bestudeerde ICESat ook de vegetatie op Aarde, wolken en de atmosfeer van onze planeet. NASA werkt momenteel aan een opvolger van de ICESat kunstmaan die in 2015 de ruimte moet ingebracht worden.
Vanop de Amerikaanse lanceerbasis Cape Canaveral in Florida is op zaterdag 14 augustus met succes een militaire communicatiesatelliet in de ruimte gebracht. De 22ste Atlas 5 draagraket vertrok om 13u07 Belgische tijd waarna de AEHF-1 kunstmaan 51 minuten later uitgezet werd in een geosynchronische baan om de Aarde. AEHF-1 staat voor 'Advanced Extreme High Frequency Satellite' en is de eerste satelliet uit een nieuwe reeks gesofisticeerde kunstmanen bestemd voor beveiligde communicatieverbindingen tussen de Amerikaanse president, militaire gezagvoerders en gevechtstroepen in oorlogsgebieden. De meer dan 6 ton zware AEHF kunstmanen worden gebouwd door de Amerikaanse bedrijven Lockheed Martin en Northrop Grumman en moeten in de toekomst het verouderde Milstar netwerk vervangen. Volgens de ontwikkelaars van het AEHF programma heeft één AEHF kunstmaan dezelfde capaciteit als vijf Milstar satellieten. Deze eerste AEHF-1 satelliet moet begin 2011 operationeel zijn. Volgens de Amerikaanse luchtmacht zou het AEHF programma momenteel al een prijskaartje hebben van 6,46 miljard dollar. In het AEHF project participeren ook het Verenigd Koninkrijk, Canada en Nederland in ruil voor beveiligde communicatieverbindingen.
Het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA maakte op zaterdag 17 juli bekend dat de Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE) de afgelopen maanden de volledige sterrenhemel met succes in kaart heeft gebracht. De WISE infrarood-telescoop werd op 14 december 2009 gelanceerd vanop Cape Canaveral waarna de groothoek telescoop begon aan zijn wetenschappelijke missie. Dit 750 kilogram zware observatorium had als taak zoveel mogelijk ongekende koele objecten in kaart te brengen zoals bruine dwergen, kometen en asteroïden die men het best kan detecteren in infrarood. Alles samen maakte WISE de afgelopen maanden 1,3 miljoen opnamen van de sterrenhemel en ontdekte de ruimtetelescoop meer dan 25 000 nieuwe asteroïden waarvan de meeste zich tussen de planeten Mars en Jupiter bevinden. Iets meer dan 90 van de pas ontdekte asteroïden zijn zogenaamde Near-Earth Objects. Daarnaast ontdekte de 320 miljoen dollar dure WISE telescoop in de buitenste regionen van het zonnestelsel ook meer dan twaalf nieuwe kometen. Nu het eerste deel van de missie klaar is, zal WISE de helft van de sterrenhemel nog eens in kaart brengen tot de koelvloeistof aan boord van de ruimtetelescoop op is.
Op vrijdag 28 mei werd vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida een nieuwe Amerikaanse GPS satelliet in de ruimte gebracht. Nadat de lancering van de krachtige Delta 4 draagraket al driemaal was uitgesteld omwille van technische redenen vertrok de 63 meter lange raket om 5 uur 's morgens Belgische tijd met in zijn vrachtruim de 1,5 ton zware GPS IIF-1 kunstmaan. Ongeveer 3,5 uur na de lancering werd de door Boeing gebouwde kunstmaan losgekoppeld van de bovenste rakettrap op een hoogte van 20 372 kilometer boven het aardoppervlak. GPS IIF-1 is de eerste van twaalf nieuwe Global Positioning System (GPS) kunstmanen die het navigatienetwerk nog accurater moeten maken. Het prijskaartje voor deze twaalf nieuwe GPS satellieten bedraagt 1,6 miljard dollar. In tegenstelling tot de vorige reeks GPS satellieten zullen deze nieuwe kunstmanen allemaal gelanceerd worden met Delta 4 of Atlas 5 raketten. Het GPS navigatiesysteem is eigendom van de Amerikaanse luchtmacht en wordt wereldwijd door ongeveer één miljard mensen gebruikt. Vandaag de dag bestaat het GPS netwerk uit 30 operationele kunstmanen waarvan 11 gebouwd werden door Boeing en 19 door Lockheed Martin.
NASA heeft op 6 mei om 15 uur Belgische tijd het toekomstige reddingssysteem voor de Amerikaanse Orion ruimtecapsule uitgevoerd. De Launch Pad Abort Test-1 bestond uit een 'dummy' capsule met daarop een reddingstoren met kleine raketjes die werden afgevuurd. Hierdoor werd de capsule meer dan 1,5 kilometer de lucht in gebracht waarna het met 3 grote parachutes ongeveer 5 kilometer verderop terug landde. Tijdens de eerste 2,5 seconden van de test bereikte de dummy ruimtecapsule een snelheid van 724 kilometer per uur. Dergelijk systeem kan de bemanning aan boord van de Orion ruimtecapsule redden indien er tijdens de eerste minuten van de lancering iets fouts gaat. Deze Launch Pad Abort Test-1 vond plaats in de verlaten woestijn van New Mexico en had een prijskaartje van 220 miljoen dollar. Ondanks deze geslaagde demonstratie blijft deze test omstreden aangezien dit systeem ontwikkeld werd in het kader van het Constellation programma dat door de Amerikaanse president Obama geannuleerd werd.
Zaterdag 24 april werd vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan een Amerikaanse communicatiesatelliet in de ruimte gebracht door een Russische Proton draagraket. De meer dan 700 ton wegende Proton-M Breeze-M raket vertrok om 13u19 Belgische tijd waarna de 2,5 ton zware SES 1 satelliet om 22u17 uitgezet werd in een bijna geostationaire baan om de Aarde. SES 1 zal na een maand van tests de verouderde AMC 2 en AMC 4 satellieten vervangen die de voorbije jaren communicatiediensten leverden voor de Verenigde Staten en in 1997 en 1999 in de ruimte gebracht werden. Deze nieuwste kunstmaan werd gebouwd door het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf Orbital Sciences Corp. in opdracht van satellietoperator SES World Skies. SES 1 werd uitgerust met 24 C-band en 24 Ku-band transponders die zullen gebruikt worden voor communicatienetwerken en HD televisie. Voor Orbital Sciences Corp. was dit de eerste satelliet die in de ruimte gebracht wordt die gebouwd werd op het nieuwe Star 2.4 platform. In 2011 staan er nog eens twee lanceringen van SES-satellieten op het programma door Russische raketten. Dit was de 355ste lancering van een Russische Proton draagraket.
De Amerikaanse luchtmacht lanceerde in de nacht van 23 op 24 april het supergeheime Orbital Test Vehicle (OTV). Dit ruimtetuig heeft de vorm van een ruimteveer en is ook gekend onder de naam 'X-37B'. Omstreeks 01u52 Belgische tijd vertrok vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida een Atlas 5 draagraket met in zijn vrachtruim het 9 meter lange ruimtetuig. Twintig minuten na de lancering koppelde het militaire ruimtetuig zich los van de Centaur rakettrap. De OTV werd zo ontworpen dat het in een lage baan om de Aarde gebracht wordt door middel van een traditionele draagraket en vervolgens na een geheime missie van maximum 270 dagen terug naar op Aarde landt als een Space Shuttle. Aan boord van de 4,9 ton zware onbemande OTV bevindt zich een zonnepaneel dat voor energie moet zorgen, batterijen, een laadruim voor geheime vrachten en raketmotoren voor baan manoeuvres. Het ontwerp van de OTV werd gebaseerd op dat van het X-37 ruimtetuig dat NASA in 1999 ontwierp. Sinds de lancering van de eerste Space Shuttle in 1981 is dit het eerste nieuwe ruimtetuig dat Amerika in de ruimte brengt dat op eigen kracht kan terugkeren naar de Aarde.
Als het van de Amerikaanse president Barack Obama afhangt, zullen er tegen 2030 voor het eerst ruimtevaarders een ruimtereis maken naar Mars. De president van de Verenigde Staten maakte zijn visie over de toekomst van de Amerikaanse ruimtevaart bekend op 15 april tijdens een bezoek aan het Kennedy Space Center. Obama hoopt dat in het begin van het volgende decennium de nodige apparatuur zal uitgetest worden voor nieuwe bemande ruimtevluchten naar de maan die tegen 2025 moeten plaatsvinden. Uiteindelijk moet volgens de president Amerika tegen 2030 mensen richting Mars kunnen sturen. Deze plannen moeten volgens Obama ongeveer 2 500 nieuwe banen creëren. De democratische president gaf NASA tijdens zijn bezoek aan het Kennedy Space Center ook zes miljard dollar extra voor de volgende vijf jaar. Nadat Obama het Constellation maanprogramma van zijn voorganger George W. Bush schrapte, kreeg hij heel veel kritiek. NASA spendeerde tot op heden al 9 miljard dollar aan het Constellation programma. Aangezien dit jaar ook de drie resterende Space Shuttles definitief aan de grond blijven, staan in de Amerikaanse ruimtevaartsector duizenden banen op de tocht.
Vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida werd in de nacht van donderdag 4 op vrijdag 5 maart de Amerikaanse Geostationary Operational Environmental Satellite P (GOES P) in de ruimte gebracht. De 3,1 ton zware weersatelliet werd na een vlucht van 4 uur en 21 minuten uitgezet in baan om de Aarde door een Delta 4 draagraket. De volgende twee weken zal GOES P zich op eigen kracht tot in een geostationaire baan brengen. GOES P is de zestiende satelliet uit het Geostationary Operational Environmental Satellite programma dat beheerd wordt door de Amerikaanse National Environmental Satellite, Data, and Information Service (NESDIS) en een onderdeel is van het National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA). De GOES-satellieten worden gebruikt voor weersvoorspellingen, het opvolgen van stormen, het bestuderen van ruimteweer en meteorologisch onderzoek. GOES P is de laatste van drie kunstmanen die gebouwd werden op een door Boeing ontwikkeld BSS-601 platform. GOES P was de twaalfde lancering van een Delta 4 draagraket sinds deze in 2002 zijn intrede maakte.