Dertien februari 2012 zal voor Europa de geschiedenis ingaan als een hoogdag op vlak van ruimtevaart. Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is op die dag de eerste Vega raket gelanceerd met aan boord maar liefst negen satellieten. De gloednieuwe draagraket vertrok om 11u00 Belgische tijd vanop het vernieuwde ELA 1 lanceercomplex en zette de kunstmanen uit in een lage baan om de Aarde. De hoofdvracht (LARES) werd 55 minuten na de start van de lancering uitgezet op een hoogte van 1 450 kilometer. Vijftien minuten later werden ook de overige satellieten met succes uitgezet. Vega werd ontworpen om Europa een competitieve en betrouwbare lanceercapaciteit te bezorgen wanneer het gaat over kleinere wetenschappelijke en technologische satellieten. Vandaag de dag is Europa, met zijn krachtige Ariane 5 draagraket, al marktleider in het lanceren van zware commerciële kunstmanen voor operatoren over de hele wereld. Doordat de dertig meter grote Vega raket ladingen van 300 kilogram tot 2,5 ton kan lanceren, vervolledigt deze raket de vloot van lanceerraketten die allemaal vanuit Frans-Guyana vertrekken (Ariane 5 en Sojoez). Europa heeft in de ontwikkeling van deze raket zeer veel geïnvesteerd maar gelooft dan ook rotsvast in het mogelijke succes van deze raket aangezien satellieten en wetenschappelijke platformen steeds kleiner worden. Nu de eerste Vega raket met succes gelanceerd werd, kan men vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana drie verschillende draagraketten lanceren (Ariane 5, Sojoez en Vega) die gebruikt worden voor verschillende type missies. 

Op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana staat de nieuwe Europese Vega-raket klaar voor zijn eerste lancering. Afgelopen week werd de assemblage van de eerste Vega-raket afgerond doordat het vrachtruim, met daarin negen satellieten, bovenop de raket bevestigd werd. Tijdens zijn eerste missie moet de Vega twee Italiaanse satellieten en zeven zogenaamde CubeSats in de ruimte moeten brengen. CubeSats zijn goedkope microsatellieten die 10x10x10 centimeter groot zijn en vaak gebouwd worden door universiteiten of onderzoeksinstellingen. De lancering van de eerste Vega is voorzien voor 9 februari 2012. De 30 meter grote Vega-raket zal steeds gelanceerd worden vanop het ELA-1 lanceercomplex in Frans-Guyana dat tussen 1979 en 1989 ook al de thuisbasis was van de Ariane 1 en Ariane 3 raketten. In 1998 nam het Europese ruimtevaartagentschap ESA het ontwerp van de Vega over van Italië waarna zeven ESA-lidstaten, waaronder ook België, meewerkten aan de realisatie van dit nieuw lanceermiddel. Nu de Vega-raket klaar is voor zijn eerste missie hoopt Europa ook de markt van de kleine satellieten te kunnen veroveren. Dankzij de krachtige Ariane 5 draagraketten is Europa vandaag de dag al marktleider in het lanceren van zware commerciële vrachten maar steeds meer bedrijven, universiteiten en onderzoeksinstellingen investeren vandaag de dag ook in kleine, goedkope satellieten. Vega moet hier nu een antwoord op bieden. De raket bestaat uit vier rakettrappen waarvan drie functioneren op een vaste brandstof en kan kleine tot middelgrote satellieten tot 2 ton in een lage baan om de Aarde brengen.

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana, Zuid-Amerika, is in de nacht van vrijdag 16 op zaterdag 17 december 2011 de tweede Sojoez draagraket gelanceerd. De 305 ton zware raket vertrok om 03u03 Belgische tijd en zette met succes zes satellieten uit in de ruimte. De hoofdvracht aan boord van de Sojoez-2-1a Fraget draagraket was de eerste Pléiades-HR kunstmaan. Deze satelliet heeft een gewicht van ongeveer duizend kilogram en werd in opdracht van het Franse ruimtevaartagentschap CNES gebouwd door het Europese bedrijf Astrium. Het Pléiades-HR project is de opvolger van de succesvolle Europese SPOT-aardobservatiesatellieten dat Europa al sinds 1986 voorziet van beeldmateriaal op vlak van aardobservatie. Het uiteindelijk Pléiades-netwerk zal bestaan uit twee satellieten die beelden van het aardoppervlak moeten maken met een resolutie tot 50 centimeter. De beelden afkomstig van deze satellieten zullen zowel voor civiele alsook voor militaire toepassingen gebruikt worden. België neemt net als in het SPOT-programma deel aan het Pléiades-HR project en nam ongeveer 4% van de totale kostprijs op zich. De tweede hoofdvracht aan boord van de Sojoez raket bestond uit vier Franse ELectronic Intelligence by SAtellite (ELISA) satellieten. Deze kleine kunstmanen hebben elk een gewicht van 120 kilogram en zullen in opdracht van het Franse ministerie van defensie gebruikt worden voor zogenaamde 'electronic intelligence' (ELINT) waarmee men ondermeer radars en zendapparatuur wereldwijd kan in kaart brengen. De laatste vracht die tijdens deze lancering in de ruimte werd gebracht, is afkomstig uit Chili en zal net als de Pléiades satellieten gebruikt worden voor toepassingen op vlak van aardobservatie. De Chileense Sistema Satelital para Observacion de la Tierra (SSOT) werd eveneens gebouwd door Astrium en heeft een gewicht van 120 kilogram. Dit was de 1 781ste lancering van een door Rusland gebouwde Sojoez draagraket. Voor het Europese commerciële lanceerbedrijf Arianespace was dit de tweede Sojoez-lancering vanuit Frans-Guyana.

Op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is men momenteel alles in gereedheid aan het brengen voor wat op donderdag 20 oktober een historische lancering moet worden. Die dag zal vanuit Zuid-Amerika de allereerste Russische Sojoez-draagraket gelanceerd worden met aan boord de eerste Europese Galileo-navigatiesatellieten. Op 14 oktober werd de eerste Sojoez-raket probleemloos naar het gloednieuwe lanceercomplex gebracht waarna de Fregat-rakettrap en het vrachtruim met daarin de twee satellieten bovenop de raket bevestigd werden. De volgende dagen zullen zowel de raket alsook de Fregat-rakettrap een laatste reeks van controles en testen ondergaan. Op 20 oktober zal men de raket 4,5 uur voor de lancering voltanken met brandstof waarna het gevaarte om 12u34 Belgische tijd voor de eerste maal moet opstijgen vanop Zuid-Amerikaanse bodem. Verwacht wordt dat deze historische lancering zal bijgewoond worden door zowel de Franse alsook de Russische president. Tijdens de lancering op 20 oktober zal Europa de eerste twee Galileo In-Orbit Validation (IOV) kunstmanen in de ruimte brengen. Na de eerste lancering op 20 oktober 2011 volgt nog een tweede lancering van Galileo IOV satellieten in 2012 die samen met de eerste twee de basis moeten vormen van het nieuwe navigatienetwerk. De volgende jaren moeten er uiteindelijk nog eens 26 andere Galileo-satellieten gelanceerd worden die zich in drie verschillende banen om de Aarde zullen bevinden op een hoogte van 23 222 kilometer. Het Europese civiele Galileo-navigatiesysteem moet de tegenhanger worden van het huidige Amerikaanse GPS-systeem. Door zijn betere dekking en betere precisie moet het Europese navigatiesysteem meer voordelen bieden dan het GPS-systeem. Galileo moet uiteindelijk in 2014 operationeel zijn.

Op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is de eerste Europese Galileo IOV (In-Orbit Validation) navigatiesatelliet aangekomen die op 20 oktober 2011 in de ruimte moet gebracht worden. De 640 kilogram zware kunstmaan werd op 7 september van Rome in Italië naar Kourou in Zuid-Amerika overgevlogen aan boord van een Russisch Antonov vrachtvliegtuig. Meteen na zijn vlucht werd de kunstmaan in zijn speciale container overgebracht naar een speciale ruimte waar men de satelliet een laatste maal zal testen en voorbereiden op de lancering. Tijdens de lancering op 20 oktober zal Europa de eerste twee kunstmanen voor het Galileo-navigatiesysteem in de ruimte brengen. De lancering zelf zal uitgevoerd worden met een Russische Sojoez ST-B draagraket die voor het eerst zal gelanceerd worden vanop het gloednieuwe lanceercomplex op de Kourou lanceerbasis. De tweede Galileo IOV kunstmaan wordt momenteel klaargemaakt voor zijn vlucht naar Zuid-Amerika. In juni 2011 arriveerden ook al de eerste twee Sojoez draagraketten op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana. Na de eerste lancering op 20 oktober 2011 volgt nog een tweede lancering van Galileo IOV satellieten in 2012 die samen met de eerste twee de basis moeten vormen van het nieuwe navigatienetwerk. De volgende jaren moeten er uiteindelijk nog eens 26 andere Galileo-satellieten gelanceerd worden die zich in drie verschillende banen om de Aarde zullen bevinden op een hoogte van 23 222 kilometer. Het Europese civiele Galileo-navigatiesysteem moet de tegenhanger worden van het huidige Amerikaanse GPS-systeem. Door zijn betere dekking en betere precisie moet het Europese navigatiesysteem meer voordelen bieden dan het GPS-systeem. Galileo moet in 2014 operationeel zijn.

Vijf weken nadat de lancering van een Ariane 5 raket, met aan boord twee communicatiesatellieten, werd stopgezet omwille van een technisch probleem, bracht de Europese draagraket uiteindelijk in de nacht van 6 op 7 augustus met succes zijn twee vrachten in de ruimte. De meer dan 720 ton zware Ariane 5 ECA raket vertrok om 00u52 Belgische tijd vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana met aan boord 8,2 ton aan vracht. Oorspronkelijk was de lancering een uur eerder voorzien maar slechte weersomstandigheden zorgden voor een tweede uitstel. De twee satellieten aan boord van de Ariane 5 raket werden 27 en 38 minuten na de start van de lancering probleemloos uitgezet in een tijdelijke baan om de Aarde. Deze lancering had normaal al op 1 juli 2011 moeten plaatsvinden maar werd toen onverwacht stopgezet wegens een probleem met een ventiel in de onderste trap van de Ariane 5 raket. Het probleem bleek een klep te zijn die verantwoordelijk is voor de toevoer van vloeibare waterstof naar de raketmotor. Arianespace, die verantwoordelijk is voor elke Ariane lancering, verving het onderdeel waardoor de raket enkele weken langer dan voorzien aan de grond moest blijven.

Het Europese ruimtevaartagentschap ESA, het Franse lanceerbedrijf Arianespace en de Europese Commissie hebben op maandag 23 mei 2011 laten weten dat de eerste twee satellieten voor het Europese Galileo navigatiesysteem op 20 oktober 2011 gaan gelanceerd worden vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana. De twee satellieten, die elk een gewicht hebben van 640 kilogram, moeten in de ruimte gebracht worden door een Russische Sojoez raket die voor het eerst zal gelanceerd worden vanuit Frans-Guyana. Deze eerste twee Galileo kunstmanen maken deel uit van een groep van vier In-Orbit Validation (IOV) satellieten die het Galileo systeem vanuit een middelhoge baan om de Aarde (23 600 kilometer) verder op punt moeten stellen. Het systeem zal uiteindelijk bestaan uit dertig satellieten die tien civiele navigatiesignalen moeten uitzenden op de frequenties 1164-1215 MHz, 1215-1300 MHz en 1559-1592 MHz. Galileo zal in enkele opzichten beter zijn dan het huidige Amerikaanse GPS-systeem door een betere precisie aan te bieden voor alle gebruikers en een betere dekking te verzekeren van satellietsignalen op hogere geografische breedten. In december 2005 en april 2008 werden de eerste twee testsatellieten (GIOVE) voor het Galileo systeem met succes in de ruimte gebracht en getest. Zowel voor ESA alsook voor het Franse commerciële lanceerbedrijf Arianespace zal deze lancering een belangrijke mijlpaal zijn.

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is op vrijdag 22 april 2011 een krachtige Ariane 5 raket gelanceerd met in zijn vrachtruim twee communicatiesatellieten. De 700 ton zware Ariane 5 ECA draagraket vertrok om 23u37 Belgische tijd en zette 35 minuten later de Yahsat 1A en Intelsat New Dawn kunstmanen met succes uit in een baan om de Aarde. De eerste satelliet werd 27 minuten na de start van de lancering losgekoppeld van de raket waarna het zeven minuten later de beurt was aan de tweede kunstmaan. Beide satellieten zullen zich de volgende dagen op eigen kracht tot in een geostationaire baan om onze planeet brengen. Dit was de 29ste lancering van een Ariane 5 ECA draagraket sinds deze in 2002 voor het eerst gelanceerd werd. Deze lancering had normaal al op 30 maart 2011 moeten plaatsvinden maar tijdens de laatste seconden van de aftelling merkte de computer aan boord van de raket een probleem op waardoor de Ariane 5 aan de grond bleef. De raket werd hierna teruggebracht naar de montagehal waar technici het technisch probleem konden oplossen.

Op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana in het nieuwe Sojoez lanceercomplex klaar voor gebruik. De Europese ruimtevaartorganisatie ESA overhandigde op 31 maart 2011 op het Centre Spatial Guyanais het nieuwe complex aan het Europese lanceerbedrijf Arianespace. De bouw van het ELS (l'Ensemble de Lancement Soyouz) lanceercomplex begon in februari 2007 waarna Russische ingenieurs midden 2008 in Frans-Guyana arriveerden om het complex te voorzien van een lanceerplatform, mobiele servicetoren en brandstofvoorzieningen. In 2005 en 2006 onderging het terrein eerder al de eerste grondwerken voor dit nieuwe complex. De eerste twee Russische Sojoez raketten arriveerden uiteindelijk in november 2009 per schip waarna de raketten een onderdak kregen in een gloednieuw assemblagegebouw. Het lanceercomplex is vrijwel identiek met dat van een Sojoez lanceercomplex op de Bajkonoer of Plesetsk lanceerbasissen in Kazachstan en Rusland. Het enige verschil is dat het nieuwe complex in Frans-Guyana uitgerust is met een 52 meter hoge mobiele servicetoren. Eenmaal een Sojoez raket in horizontale houding over een spoorlijn naar het lanceerplatform zal gebracht worden, zal de vracht door middel van dit mobiel gebouw bovenop de raket gemonteerd worden wanneer de raket zich in verticale houding bevindt op het lanceerplatform. Daarnaast biedt dit gebouw ook bescherming aan de Sojoez raket bij onweer of stormen. De volgende stap is het nieuwe complex uitvoerig testen. Hiervoor zal men een Sojoez raket tot op het lanceerplatform brengen waarna de ingenieurs en vluchtleiders een lancering gaan simuleren. Wanneer dit alles goed is verlopen, zal de eerste Sojoez raket eind 2011 voor het eerst gelanceerd worden vanop de Europese lanceerbasis in Zuid-Amerika.