De Amerikaanse/Europese Hubble Space Telescope heeft tot op heden de meest gedetailleerde opname gemaakt van het bekende deep-sky object Messier 9 (zie onderstaande foto). Messier 9 is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Slangendrager en bevindt zich ongeveer 25 800 lichtjaar van de Aarde. Messier 9 (ook wel M9 genoemd) is slechts 5 500 lichtjaar verwijderd van het centrum van ons Melkwegstelsel en deze bolhoop heeft een lichtkracht die gelijk is aan 120 000 zonnen. Op de nieuwe Hubble-opname van dit prachtige object zijn meer dan 250 000 individuele sterren te zien. Voor sterrenkundigen is deze nieuwe gedetailleerde opname van onschatbare waarde aangezien veel van de individuele sterren vanop Aarde met telescopen niet te zien zijn. De helderste individuele sterren hebben een helderheid van magnitude +13,5. Op de Hubble-opname vallen ook meteen de verschillende kleuren op die sommige sterren hebben. Het kleurverschil van sterren is dan ook direct gerelateerd aan hun temperatuur. Hoe roder de kleur van een ster, hoe koeler deze is. M9 werd in 1764 ontdekt door de Franse sterrenkundige Charles Messier toen hij een catalogus samenstelde van komeetachtige objecten. Door zijn enorme omvang, ongeveer 90 lichtjaar in diameter, is M9 al met een kleine telescoop te bewonderen en is dit een geliefkoosd object bij amateur-sterrenkundigen. 

Spacepage is meer dan artikelen alleen, met onderstaande overzicht van interactieve modules kunt u nog meer uit deze website halen.

Naam: Emiel Veldhuis
Geboortejaar:18-10-1973
Woonplaats: Zwolle
Nationaliteit: Nederlands
Persoonlijke Telescoop: 20cm. SCT en 40mm. Coronado PST

Met de startersgids trachtten we beginnende waarnemers kennis te laten maken met diverse objecten aan de hemel die nog relatief eenvoudig te vinden zijn. De sterrenbeelden en deepskyobjecten werden gekozen uit de grotere deepsky objecten die goed kunnen waargenomen worden tijdens de herfst. Elk sterrenbeeld waar we objeten uit voorstellen is voorzien van een sterrenkaart. Gedetailleerde info over deze objecten kan men terugvinden in het "Deepsky interactief" gedeelte op de website.

Wanneer we naar deepsky objecten kijken met de telescoop zien we veel mooie zaken waarvan je toch op één of andere manier wil vastleggen wat je gezien hebt, dit zonder dure CCD camera's of andere apparatuur. Het kan allemaal door het schetsen van de objecten! In dit artikel gaan we in enkele stappen leren hoe we deepsky objecten kunnen schetsen.

De zoeker is een kleine telescoop dat bevestigd is op de telescoop, het wordt gebruikt voor het zoeken van objecten aan de hemel te vereenvoudigen. Het heeft meestal een diameter van 2 inch met een vergroting van 8x. Dit laat je toe dat er licht opgevangen wordt en het beeld licht vergroot wordt, je zal dan ook wat zwakkere sterren kunnen zien en enkele heldere deepsky objecten. Dit zal zeker van pas komen bij het vinden van andere deepsky objecten.

Één van de meest uitdagende aspecten in de astronomie is het zoeken naar objecten die niet zichtbaar zijn met het blote oog. De telescoop heeft een erg klein beeldveld en de hemel is zo groot dat het moeilijk is om de locatie van een object te vinden. In deze Deepsky tip gaan we leren hoe we onze weg vinden aan de hemel en de objecten kunnen vinden die we willen zien.

Lichtpollutiefilters zijn de grootste bron van verwarring bij beginnende waarnemers alsook oudere personen. Wat doen ze nu werkelijk? Werken ze wel degelijk? Welke zijn goed? Zijn ze bruikbaar op donkere plaatsen? We proberen op al deze vragen een antwoord te geven in deze nieuwe tip!

TAL telescopen zijn al sinds hun intrede op de markt bijzonder populair vanwege hun uitstekende optische eigenschappen. Daarbij komt nog dat zij ondanks de productie die geschied door hooggespecialiseerde Russische telescoopbouwers zeer gunstig van prijs zijn. De nog vrij nieuwe TAL-125R is een refractor van uitstekende klasse omdat zijn chromatische aberratie (kleurschifting) heel minimaal is. Daarom ook dat de fabrikant besloot geen apochromatische versie te bouwen van deze 125mm versie zoals eerst voorzien was.

Dit Engelstalige boek van 306 pagina’s is bedoeld als een gids doorheen de Messierlijst. De eerste drie hoofdstukken leggen ons uit wie Charles Messier was, hoe James O’Meara zijn waarnemingen gedaan heeft en hoe het boek in elkaar steekt. Zeer interessant om die drie hoofdstukken eens door te nemen. Het grootste hoofdstuk van dit boek is het vierde waarin alle Messierobjecten behandeld worden. Dit gebeurd op een zeer gestructureerde manier. Eerst krijg je wat informatie over het object zoals waar je het kan vinden, de grootte etc. Vervolgens krijg je O’Meara’s eigen waarnemingen. In dit stuk realiseer je je dat een goede hemel in feite alles is wat een amateur-astronoom nodig heeft. Met zijn 4 inch (ruwweg 10cm) refractor omschrijft O’Meara de sterrenstelsels en nevels in de Messierlijst op een zodanige manier dat je geen telescoop meer nodig hebt om te genieten van de schoonheid van deze juweeltjes. De hoeveelheid details die O’Meara weet te geven is (bijna) onbereikbaar voor de waarnemer hier in België. Maakt het deze gids daarom wat te uitgebreid? Neen, integendeel. Door het zoeken naar dezelfde details die O’Meara omschrijft ga je meer moeite en tijd besteden aan één enkel object waardoor je je grenzen iedere keer weer weet te verleggen. De tekeningen die O’Meara maakte tonen des te meer wat je kan bereiken met de nodige moeite, ervaring en natuurlijk een perfecte hemel.