In de nacht van dinsdag 15 mei op woensdag 16 mei 2012 heeft een Europese Ariane 5 draagraket succesvol twee communicatiesatellieten in de ruimte gebracht. De 62ste Ariane 5 vertrok om 00u13 Belgische tijd vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana, Zuid-Amerika. Zoals steeds werden 2 minuten en 25 seconden na lift-off de twee, op vaste brandstof werkende, boosterraketten afgestoten waarna de satellieten door middel van onderste rakettrap en de cryogene rakettrap in de ruimte gebracht werden. De eerste vracht, de Japanse JCSAT-13 communicatiesatelliet, werd 26 minuten na de start van de lancering uitgezet in een tijdelijke elliptische overdrachtbaan. Deze 4,5 ton zware kunstmaan werd gebouwd door het Amerikaanse lucht- en ruimtevaartbedrijf Lockheed Martin op een A2100AXS platform en moet de volgende vijftien jaar Japan en omringende gebieden voorzien van ondermeer rechtstreekse televisieverbindingen. De tweede satelliet, de Vietnamese Vinasat-2, werd acht minuten na JCSAT-13 eveneens uitgezet in een tijdelijke overdrachtbaan. Vinasat-2 werd eveneens door Lockheed Martin gebouwd en heeft een gewicht van 2,9 ton. Samen met zijn voorganger, Vinasat-1, moeten deze satellieten in opdracht van de Vietnam Posts and Telecommunications Group (VNPT) tal van communicatiediensten zoals televisie, radio en telefoon leveren aan Vietnamese klanten. De volgende dagen zullen beide communicatiesatellieten zich op eigen kracht tot in een geostationaire baan om de Aarde brengen. Dit was de 58ste succesvolle lancering van een Ariane 5 draagraket sinds deze in 1996 voor het eerst gelanceerd werd. De volgende lancering van een Ariane 5 is voorzien voor 19 juni. Tijdens deze lancering zal de Europese draagraket een Amerikaanse communicatiesatelliet en Europese weersatelliet in de ruimte brengen.

Vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan is dinsdagochtend 15 mei 2012 een Sojoez draagraket gelanceerd met aan boord drie ruimtevaarders. De Sojoez TMA-04M ruimtecapsule vertrok om 05u01 Belgische tijd vanop de legendarische lanceerbasis en werd negen minuten later succesvol uitgezet in een lage baan om de Aarde. De drie opvarenden, de Russen Gennady Padalka en Sergei Revin zullen zich de volgende dagen samen met de Amerikaan Joseph M. Acaba naar het internationaal ruimtestation ISS begeven waar het ruimtetuig zich op donderdag 17 mei moet aan vasthechten. Voor de gezagvoerder van deze missie, Gennady Padalka, is dit al zijn vierde ruimtevlucht. Zo verbleef deze gewezen Russissche luchtmachtpiloot al eens meer dan 190 dagen aan boord van het Russische ruimtestation Mir en maakte hij ook al tweemaal deel uit van een langdurige ISS-missie. Alles samen verbleef Padalka al meer dan 580 dagen in de ruimte. Voor de Amerikaan Joseph M. Acaba is dit, na de STS-119 Space Shuttle missie, al zijn tweede ruimtevlucht en voor de Rus Sergei Revin is dit zijn eerste ruimte-ervaring. Eenmaal aangekomen bij het ISS zullen de drie zes maanden lang leven en werken aan boord van het ruimtestation en er deel uitmaken van de Expedition 31 crew. Dit was de 113de keer dat Rusland een bemande Sojoez ruimtecapsule lanceerde. Rusland is vandaag de dag het enige land ter wereld dat mensen op eigen kracht in de ruimte kan brengen. De Verenigde Staten betalen telkens voor één zitje aan boord van een Sojoez ongeveer 50 miljoen dollar.

China heeft op zondag 6 mei succesvol een aardobservatiesatelliet in de ruimte gebracht. Vanop het Jiuquan Satellite Launch Center, in de noordwestelijke provincie Gansu, vertrok om 15u10 plaatselijke tijd een 41 meter lange CZ-2D draagraket met aan boord de Tianhui 1-02 kunstmaan. Enkele minuten na de lancering werd de kunstmaan uitgezet in een cirkelvormige baan om de Aarde op een hoogte van ongeveer 500 kilometer. Deze satelliet werd, net als zijn voorganger, gebouwd door de Hangtian Dongfanghong Weixing Corporation, de China Aerospace Science and Technology Corporation (CASC) en de Chinese Academy of Space Technology (CAST). Het tuig zal volgens China gebruikt worden voor het in kaart brengen van natuurlijke rijkdommen en cartografie. Daarnaast zal deze satelliet ook ten dienste staan van wetenschappelijk onderzoek en experimenten. In augustus 2010 werd de eerste Tianhui 1 satelliet in de ruimte gebracht. Beide Tianhui aardobservatiesatellieten maken ook deel uit van het Ziyuan programma dat zowel voor civiele alsook voor militaire doeleinden kan gebruikt worden. Dit was de 161ste lancering van een Chinese Chang Zheng (CZ) draagraket sinds de Aziatische grootmacht in 1970 zijn eerste satelliet in een baan om de Aarde bracht.

Op zondag 29 april 2012 heeft China succesvol twee Chinese navigatiesatellieten in de ruimte gebracht. De 54 meter lange en 425 ton zware CZ-3B draagraket vertrok om 22u50 Belgische tijd vanop de Xichang lanceerbasis en zette de twee kunstmanen uit in een tijdelijke elliptische baan om de Aarde. De volgende dagen zullen beide satellieten door middel van hun eigen propulsiesysteem zich tot in een definitieve cirkelvormige baan brengen op een hoogte van 21 500 kilometer. Volgens de China Academy of Launch Vehicle Technology was dit de eerste maal dat China twee navigatiesatellieten tijdens één lancering in de ruimte bracht. De twee kunstmanen maken deel uit van het Chinese Beidou-navigatiesysteem dat tegen 2020 een wereldwijde dekking moet verzekeren en een grote concurrent moet worden voor het Amerikaanse GPS-systeem. Het navigatiesysteem, dat ook gekend is onder de naam 'Compass', werd in december 2011 op grote schaal geactiveerd voor Chinese gebruikers en bestaat momenteel uit elf operationele satellieten die navigatiediensten aanbieden voor een groot deel van Azië. Het systeem wordt momenteel al gebruikt in verschillende besdrijfssectoren en wordt daarnaast ook gebruikt door het Chinese leger en Chinese overheden. In tegenstelling tot het Amerikaanse GPS of het Europese Galileo systeem gebruikt China voor zijn navigatiesysteem verschillende banen om de Aarde waardonder ook de geostationaire baan. Wanneer het Chinese navigatiesysteem volledig zal operationeel zijn, zal dit bestaan uit een netwerk van 35 Beidou-satellieten.

India heeft op donderdag 26 april 2012 met succes een Polar Satellite Launch Vehicle (PSLV) gelanceerd met aan boord een Indiase aardobservatiesatelliet. De 21ste PSLV-draagraket vertrok om 02u17 Belgische tijd vanop het Satish Dhawan Space Center en zette de RISAT-1 satelliet iets minder dan achttien minuten later uit in een lage baan om de Aarde op een hoogte van 609 kilometer. RISAT-1 staat voor 'Radar Imaging Satellite 1' en is de eerste Indiase aardobservatiekunstmaan die uitgerust werd met radar-apparatuur. Het 1,8 ton zware tuig werd gebouwd door de Indian Space Research Organisation (ISRO) en heeft een minimale levensduur van vijf jaar. India bracht in verleden al verschillende satellieten in de ruimte die onze planeet bestuderen maar deze werden altijd uitgerust met infrarode of optische apparatuur. Dankzij een gesofisticeerde C-band radar kan RISAT-1 het aardoppervlak observeren onder alle weersomstandigheden en bij dag en nacht. Volgens een Indiase krant zouden de beelden die RISAT-1 gaat maken een resolutie hebben van drie meter. Het Indiase ruimtevaartagentschap ISRO liet weten dat RISAT-1 in de eerste plaats zal gebruikt worden voor het bestuderen van de landbouw en bosgebieden, het opvolgen van overstromingen en andere natuurrampen en voor geologisch onderzoek. Daarnaast kan deze kunstmaan ook gebruikt worden door het Indiase leger voor het bespioneren van onrustige grensgebieden en buurlanden. India behoort nu tot een selecte club van enkele landen, waaronder de Verenigde Staten, Europa en Canada, die beschikken over een met radar uitgeruste observatiesatelliet. 

China heeft in de nacht van 31 maart op 1 april met succes een Aziatische communicatiesatelliet in de ruimte gebracht. De 54 meter lange CZ-3B/E draagraket vertrok om 00u27 Belgische tijd vanop de Xichang lanceerbasis in het noordwesten van China en zette de Apstar 7 kunstmaan iets meer dan 25 minuten uit in een tijdelijke baan om de Aarde. Dankzij wee ontstekingen van de cryogene rakettrap aan boord van de CZ-3B/E werd de Apstar 7 satelliet in een tijdelijke elliptische baan om onze planeet gebracht vanwaar de satelliet zich de volgende dagen op eigen kracht tot in een geostationaire positie zal brengen. Apstar 7 heeft een gewicht van 5 ton en werd in opdracht van APT Satellite Co. Ltd. in Frankrijk gebouwd door Thales Alenia Space op een Spacebus 4000 C2 platform. De kunstmaan werd uitgerust met 28 C-band en 28 Ku-band transponders die de volgende vijftien jaar vooral voor televisie- en internettoepassingen zullen gebruikt worden in China, het Midden-Oosten, Afrika, Australië en Zuid-Azië. Eenmaal operationeel zal Apstar 7 de verouderde Apstar 2R communicatiesatelliet vervangen die in oktober 1997 in de ruimte gebracht werd. Dit was de vierde Chinese lancering in 2012 en was meteen ook de negende maal dat China een CZ-3B/E draagraket lanceerde. De CZ-3B/E is vandaag de dag het meest krachtige Chinese lanceermiddel en kan vrachten tot 11,2 ton in een lage baan om de Aarde brengen.

Iran heeft op vrijdag 3 februari 2012 met succes een satelliet in de ruimte gebracht. Vanop een militaire basis in het noorden van Iran werd in de vroege ochtend (plaatselijke tijd) een tweetraps Safir draagraket gelanceerd met aan boord de Navid kunstmaan (officiële naam: Navid-e Elm-o Sanat). De aardobservatiesatelliet werd volgens Iraanse media uitgezet in een lage baan om de Aarde met een maximale hoogte van 375 kilometer. Met een gewicht van 50 kilogram is de Navid kunstmaan de zwaarste satelliet dat Iran tot op heden al in de ruimte bracht. In 2009 en 2011 bracht Iran al op eigen kracht de kleine Omid en Rasad satellieten in de ruimte. Volgens de Iraanse staatstelevisie werd Navid uitgerust met een camera voor het maken van beelden van het Aarde in hoge resolutie. Het ruimtetuig zou gebouwd zijn door studenten van de Sharif University of Technology met Iraanse technologie.

De Verenigde Staten hebben in de nacht van 19 op 20 januari 2012 met succes een militaire communicatiesatelliet in de ruimte gebracht. Vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida vertrok om 01u38 Belgische tijd de achttiende Delta 4 raket met in zijn vrachtruim de vierde Wideband Global Satcom (WGS). De meer dan 250 ton zware Delta 4 Medium (5,4) draagraket zette de communicatiesatelliet 40 minuten na de start van de lancering uit in een tijdelijke baan om de Aarde op een hoogte van ongeveer 2 250 kilometer. In de volgende dagen en weken zal de WGS-4 satelliet zich op eigen kracht tot in een geosynchrone baan om de Aarde brengen op een hoogte van 35 900 kilometer. Eind april zal de satelliet uiteindelijk overgedragen worden aan de Amerikaanse luchtmacht. De 5,9 ton zware WGS-4 satelliet werd net als zijn voorgangers gebouwd door het Amerikaanse lucht- en ruimtevaartbedrijf Boeing en heeft een prijskaartje van 464 miljoen dollar. Het Wideband Global Satcom netwerk is vandaag de dag het meest krachtige communicatienetwerk van het Amerikaanse ministerie van Defensie. Zo zal de WGS-4 satelliet de volgende vijftien jaar gebruikt worden voor het doorsturen van grote hoeveelheden data naar militaire troepen in het Midden-Oosten en Zuidwest-Azië. Daarnaast zal deze satelliet ook gebruikt worden als belangrijke tussenschakel voor het versturen van data naar militaire onbemande vliegtuigjes. Naast de Verenigde Staten werkt ook Australië mee aan het Wideband Global Satcom programma. Zo zal Australië de bouw en lancering van de zesde en laatste WGS-satelliet financieren. De eerste WGS-communicatiesatelliet werd in oktober 2007 in de ruimte gebracht waarna in 2009 de twee volgende gelanceerd werden.

China is het eerste land dat in 2012 een satelliet in de ruimte brengt. Vanop het Taiyuan Satellite Launch Center werd op maandag 9 januari 2012 een CZ-4B draagraket gelanceerd met aan boord de Chinese ZiYuan-3 kunstmaan en de Luxemburgse VesselSat 2 microsatelliet. De Chinese ZiYuan-3 satelliet is een zogenaamde 'high-resolution remote-sensing' kunstmaan die zal gebruikt worden voor civiele toepassingen op vlak van aardobservatie. Het tuig heeft een gewicht van 2 650 kilogram en werd twaalf minuten na de start van de lancering uitgezet in een lage polaire baan om de Aarde op een hoogte van 500 kilometer. De ZiYuan-3 satelliet werd uitgerust met drie panchromatische camera's en een Infrared Multispectral Scanner (IRMS). Informatie en beelden afkomstig van deze satelliet zullen in China door het State Bureau of Surveying and Mapping gebruikt worden voor toepassingen op vlak van landbouw, stedenbouw en waterbeheer. De kleine Luxemburgse VesselSat 2 microsatelliet heeft een gewicht van 28 kilogram en werd ontwikkeld door het Luxemburgse ruimtevaartbedrijf Luxspace. Het VesselSat programma bestaat uit drie microsatellieten die uitgerust worden met het Automatic Identification System (AIS) waarmee men schepen op zee kan volgen vanuit de ruimte. Dit was de 156ste lancering van een Chinese Chang Zheng (CZ) draagraket en was meteen ook de 17de missie van een CZ-4B raket. 

Een Sojoez-draagraket is er op vrijdag 23 december niet in geslaagd om een Russische communicatiesatelliet in de ruimte te brengen. Verschillende Russische nieuwsagentschappen melden dat de Meridian-kunstmaan nabij de Siberische stad Tobolsk is neergestort nadat deze enkele minuten eerder werd gelanceerd door een Sojoez-2 draagraket vanop de Plesetsk lanceerbasis in het noorden van Rusland. Volgens de eerste berichtgevingen zou een probleem met de derde rakettrap aan de basis liggen van deze mislukte lancering. Russische Meridian communicatiesatellieten kunnen zowel voor civiele alsook voor militaire toepassingen gebruikt worden en moeten de verouderde Molniya-satellieten vervangen. De Meridian-satellieten werden ontwikkeld om ondermeer de communicatie te verzorgen tussen schepen en vliegtuigen. Voor het Russische ruimtevaartprogramma is dit een zoveelste tegenslag. In december 2010 verloor Rusland tijdens een lancering drie Glonass-navigatiesatellieten en in augustus 2011 slaagde het land er niet in om een onbemande Progress-bevoorradingsmodule voor het ISS in de ruimte te brengen. Eind dit jaar slaagde Rusland er ook niet in om zijn Phobos-Grunt ruimtesonde op weg te zetten richting Mars. De mislukte Meridian-lancering is de tweede mislukte Sojoez-lancering in minder dan zes maanden. De kans bestaat dat door deze tegenslagen alle geplande Sojoez-lanceringen opnieuw vertraging gaan oplopen. De Russische Sojoez-draagraketten worden al sinds de jaren '60 intensief gebruikt en zijn vandaag de dag nog het enige operationele lanceermiddel om mensen in de ruimte te brengen.