Wetenschappers zijn aan de hand van beelden, die gemaakt werden door de Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO), tot de conclusie gekomen dat de Maan recent geologische activiteit gekend heeft. Zo werden op het Maanoppervlak lange smalle geulen ontdekt die wijzen op tektonische activiteit die ongeveer vijftig miljoen jaar oud is (leeftijd van de Maan: 4,5 miljard jaar). Deze ontdekking is vrij opvallend aangezien deze geulen, ook wel 'graben' genoemd, ontstaan doordat de korst zich 'uitrekt' waardoor er scheuren ontstaan in het Maanoppervlak. Deze scheuren zorgen uiteindelijk voor grondverzakkingen. In 2010 ontdekte men dat de kern van de Maan langzaam afkoelt. Hierdoor 'krimpt' onze trouwe buur waardoor de korst wordt samengedrukt en er nieuwe bergen gevormd worden. De aanwezigheid van de 'graben' verteld wetenschappers dat er krachten op de Maan werkzaam zijn die de Maankorst uit elkaar trekken. Dit wijst er dan weer op dat de kracht van de krimpende Maan wellicht niet zo groot is. De onderzoekers hopen dat ze op een dag de exacte leeftijd van de graben kunnen achterhalen aangezien deze informatie van groot belang is voor verder geologisch Maanonderzoek. De Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter heeft tot op heden nog maar de helft van het Maanoppervlak in hoge resolutie in beeld gebracht waardoor wetenschappers er van overtuigd zijn dat ze in de toekomst wellicht nog veel meer gaan ontdekken over het Maanoppervlak.

In augustus 1877 ontdekte de Amerikaanse astronoom Asaph Hall twee kleine objecten die zich in een baan om de planeet Mars bevonden. Hij noemde het ene object Deimos (schrik) en het tweede Phobos (vrees). Beide namen waren afkomstig uit de Griekse mythologie en weden genoemd naar de twee paarden die de strijdwagen van de Griekse god Ares voorttrokken. De omloopbanen van deze twee kleine hemellichaampjes zijn cirkelvormig. Ze bevinden zich direct boven de evenaar van Mars. Phobos is het grootste maantje en heeft een doorsnede van 20 kilometer. Dit object beweegt zich op 9 378 kilometer van het centrum van Mars voort en dit is de enige maan in ons zonnestelsel die rond haar moederplaneet cirkelt in minder tijd dan dat de planeet nodig heeft om rond zijn as te draaien. Phobos heeft een lengte van 28 kilometer en zijn oppervlak wordt gekenmerkt door tientallen inslagkraters van meteorieten waarvan de Stickney krater de grootste is en heel het uiterlijk van deze maan domineert.