Dertien februari 2012 zal voor Europa de geschiedenis ingaan als een hoogdag op vlak van ruimtevaart. Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is op die dag de eerste Vega raket gelanceerd met aan boord maar liefst negen satellieten. De gloednieuwe draagraket vertrok om 11u00 Belgische tijd vanop het vernieuwde ELA 1 lanceercomplex en zette de kunstmanen uit in een lage baan om de Aarde. De hoofdvracht (LARES) werd 55 minuten na de start van de lancering uitgezet op een hoogte van 1 450 kilometer. Vijftien minuten later werden ook de overige satellieten met succes uitgezet. Vega werd ontworpen om Europa een competitieve en betrouwbare lanceercapaciteit te bezorgen wanneer het gaat over kleinere wetenschappelijke en technologische satellieten. Vandaag de dag is Europa, met zijn krachtige Ariane 5 draagraket, al marktleider in het lanceren van zware commerciële kunstmanen voor operatoren over de hele wereld. Doordat de dertig meter grote Vega raket ladingen van 300 kilogram tot 2,5 ton kan lanceren, vervolledigt deze raket de vloot van lanceerraketten die allemaal vanuit Frans-Guyana vertrekken (Ariane 5 en Sojoez). Europa heeft in de ontwikkeling van deze raket zeer veel geïnvesteerd maar gelooft dan ook rotsvast in het mogelijke succes van deze raket aangezien satellieten en wetenschappelijke platformen steeds kleiner worden. Nu de eerste Vega raket met succes gelanceerd werd, kan men vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana drie verschillende draagraketten lanceren (Ariane 5, Sojoez en Vega) die gebruikt worden voor verschillende type missies. 

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana, Zuid-Amerika, is in de nacht van vrijdag 16 op zaterdag 17 december 2011 de tweede Sojoez draagraket gelanceerd. De 305 ton zware raket vertrok om 03u03 Belgische tijd en zette met succes zes satellieten uit in de ruimte. De hoofdvracht aan boord van de Sojoez-2-1a Fraget draagraket was de eerste Pléiades-HR kunstmaan. Deze satelliet heeft een gewicht van ongeveer duizend kilogram en werd in opdracht van het Franse ruimtevaartagentschap CNES gebouwd door het Europese bedrijf Astrium. Het Pléiades-HR project is de opvolger van de succesvolle Europese SPOT-aardobservatiesatellieten dat Europa al sinds 1986 voorziet van beeldmateriaal op vlak van aardobservatie. Het uiteindelijk Pléiades-netwerk zal bestaan uit twee satellieten die beelden van het aardoppervlak moeten maken met een resolutie tot 50 centimeter. De beelden afkomstig van deze satellieten zullen zowel voor civiele alsook voor militaire toepassingen gebruikt worden. België neemt net als in het SPOT-programma deel aan het Pléiades-HR project en nam ongeveer 4% van de totale kostprijs op zich. De tweede hoofdvracht aan boord van de Sojoez raket bestond uit vier Franse ELectronic Intelligence by SAtellite (ELISA) satellieten. Deze kleine kunstmanen hebben elk een gewicht van 120 kilogram en zullen in opdracht van het Franse ministerie van defensie gebruikt worden voor zogenaamde 'electronic intelligence' (ELINT) waarmee men ondermeer radars en zendapparatuur wereldwijd kan in kaart brengen. De laatste vracht die tijdens deze lancering in de ruimte werd gebracht, is afkomstig uit Chili en zal net als de Pléiades satellieten gebruikt worden voor toepassingen op vlak van aardobservatie. De Chileense Sistema Satelital para Observacion de la Tierra (SSOT) werd eveneens gebouwd door Astrium en heeft een gewicht van 120 kilogram. Dit was de 1 781ste lancering van een door Rusland gebouwde Sojoez draagraket. Voor het Europese commerciële lanceerbedrijf Arianespace was dit de tweede Sojoez-lancering vanuit Frans-Guyana.

Vrijdag 21 oktober 2011 zal de geschiedenis ingaan als een zeer belangrijke en feestelijke dag voor de Europese ruimtevaart. Die dag werden vanop de Europese lanceerbasis in Frans Guyana de eerste twee Europese Galileo-navigatiesatellieten met succes in de ruimte gebracht. Bovendien gaat het hier ook om de eerste lancering van een Russische Sojoez draagraket vanop Zuid-Amerikaanse bodem. De lancering had normaal op 20 oktober moeten plaatsvinden maar werd met één dag uitgesteld aangezien men een 'anomalie' opmerkte tijdens het voltanken van de draagraket. De 46 meter lange en 305 ton zware Sojoez-ST raket vertrok uiteindelijk op 21 oktober om 12u30 Belgische tijd vanop het gloednieuwe l'Ensemble de Lancement Soyouz (ELS) lanceercomplex dat zich tien kilometer ten noorden bevindt van het Ariane 5 lanceercomplex. De eerste Europese Galileo-satellieten werden uiteindelijk 3 uur en 49 minuten later uitgezet in een cirkelvormige baan om de Aarde op een hoogte van 23 222 kilometer. Beide kunstmanen maken deel uit van de In-Orbit Validation Phase en moeten de basis vormen van het Europese Galileo-navigatiesysteem. Na deze eerste fase volgt de Full Operational Capability (FOC) fase waarbij men nog eens 26 satellieten in de ruimte zal brengen. Dit was de 1777ste lancering van een Russische Sojoez draagraket.

Op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is men momenteel alles in gereedheid aan het brengen voor wat op donderdag 20 oktober een historische lancering moet worden. Die dag zal vanuit Zuid-Amerika de allereerste Russische Sojoez-draagraket gelanceerd worden met aan boord de eerste Europese Galileo-navigatiesatellieten. Op 14 oktober werd de eerste Sojoez-raket probleemloos naar het gloednieuwe lanceercomplex gebracht waarna de Fregat-rakettrap en het vrachtruim met daarin de twee satellieten bovenop de raket bevestigd werden. De volgende dagen zullen zowel de raket alsook de Fregat-rakettrap een laatste reeks van controles en testen ondergaan. Op 20 oktober zal men de raket 4,5 uur voor de lancering voltanken met brandstof waarna het gevaarte om 12u34 Belgische tijd voor de eerste maal moet opstijgen vanop Zuid-Amerikaanse bodem. Verwacht wordt dat deze historische lancering zal bijgewoond worden door zowel de Franse alsook de Russische president. Tijdens de lancering op 20 oktober zal Europa de eerste twee Galileo In-Orbit Validation (IOV) kunstmanen in de ruimte brengen. Na de eerste lancering op 20 oktober 2011 volgt nog een tweede lancering van Galileo IOV satellieten in 2012 die samen met de eerste twee de basis moeten vormen van het nieuwe navigatienetwerk. De volgende jaren moeten er uiteindelijk nog eens 26 andere Galileo-satellieten gelanceerd worden die zich in drie verschillende banen om de Aarde zullen bevinden op een hoogte van 23 222 kilometer. Het Europese civiele Galileo-navigatiesysteem moet de tegenhanger worden van het huidige Amerikaanse GPS-systeem. Door zijn betere dekking en betere precisie moet het Europese navigatiesysteem meer voordelen bieden dan het GPS-systeem. Galileo moet uiteindelijk in 2014 operationeel zijn.

Op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is de eerste Europese Galileo IOV (In-Orbit Validation) navigatiesatelliet aangekomen die op 20 oktober 2011 in de ruimte moet gebracht worden. De 640 kilogram zware kunstmaan werd op 7 september van Rome in Italië naar Kourou in Zuid-Amerika overgevlogen aan boord van een Russisch Antonov vrachtvliegtuig. Meteen na zijn vlucht werd de kunstmaan in zijn speciale container overgebracht naar een speciale ruimte waar men de satelliet een laatste maal zal testen en voorbereiden op de lancering. Tijdens de lancering op 20 oktober zal Europa de eerste twee kunstmanen voor het Galileo-navigatiesysteem in de ruimte brengen. De lancering zelf zal uitgevoerd worden met een Russische Sojoez ST-B draagraket die voor het eerst zal gelanceerd worden vanop het gloednieuwe lanceercomplex op de Kourou lanceerbasis. De tweede Galileo IOV kunstmaan wordt momenteel klaargemaakt voor zijn vlucht naar Zuid-Amerika. In juni 2011 arriveerden ook al de eerste twee Sojoez draagraketten op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana. Na de eerste lancering op 20 oktober 2011 volgt nog een tweede lancering van Galileo IOV satellieten in 2012 die samen met de eerste twee de basis moeten vormen van het nieuwe navigatienetwerk. De volgende jaren moeten er uiteindelijk nog eens 26 andere Galileo-satellieten gelanceerd worden die zich in drie verschillende banen om de Aarde zullen bevinden op een hoogte van 23 222 kilometer. Het Europese civiele Galileo-navigatiesysteem moet de tegenhanger worden van het huidige Amerikaanse GPS-systeem. Door zijn betere dekking en betere precisie moet het Europese navigatiesysteem meer voordelen bieden dan het GPS-systeem. Galileo moet in 2014 operationeel zijn.

Het Europese ruimtevaartagentschap ESA, het Franse lanceerbedrijf Arianespace en de Europese Commissie hebben op maandag 23 mei 2011 laten weten dat de eerste twee satellieten voor het Europese Galileo navigatiesysteem op 20 oktober 2011 gaan gelanceerd worden vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana. De twee satellieten, die elk een gewicht hebben van 640 kilogram, moeten in de ruimte gebracht worden door een Russische Sojoez raket die voor het eerst zal gelanceerd worden vanuit Frans-Guyana. Deze eerste twee Galileo kunstmanen maken deel uit van een groep van vier In-Orbit Validation (IOV) satellieten die het Galileo systeem vanuit een middelhoge baan om de Aarde (23 600 kilometer) verder op punt moeten stellen. Het systeem zal uiteindelijk bestaan uit dertig satellieten die tien civiele navigatiesignalen moeten uitzenden op de frequenties 1164-1215 MHz, 1215-1300 MHz en 1559-1592 MHz. Galileo zal in enkele opzichten beter zijn dan het huidige Amerikaanse GPS-systeem door een betere precisie aan te bieden voor alle gebruikers en een betere dekking te verzekeren van satellietsignalen op hogere geografische breedten. In december 2005 en april 2008 werden de eerste twee testsatellieten (GIOVE) voor het Galileo systeem met succes in de ruimte gebracht en getest. Zowel voor ESA alsook voor het Franse commerciële lanceerbedrijf Arianespace zal deze lancering een belangrijke mijlpaal zijn.

Op vrijdag 29 april 2011 heeft men op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana voor het eerst een Russische Sojoez draagraket van de assemblagehal naar het lanceerplatform gebracht. De raket werd 's morgens per spoor in horizontale positie van de MIK assemblagehal naar het gloednieuwe ELS lanceerplatform gebracht dat zich 600 meter verder bevindt. Hierna werd de raket door middel van hydraulische pompen voor het eerst in zijn verticale positie gebracht. In de namiddag werd een mobiele servicetoren tot bij de Sojoez raket gebracht. Dit 52 meter hoge gebouw zal in de toekomst de satellieten in hun beschermende vrachtruimte bovenop de raket plaatsen wanneer deze zich al op het lanceerplatform bevindt. Het overbrengen van de raket naar het lanceerplatform en het testen van de mobiele servicetoren maken deel uit van een simulatie waarbij men op 5 mei een lancering zal nabootsen. Op deze manier kunnen ingenieurs en technici alle systemen en procedures uitvoerig testen en controleren alvorens men overgaat tot een eerste echte lancering. Voor het Europese commerciële lanceerbedrijf Arianespace was het overbrengen van de Sojoez naar het lanceerplatform een zeer belangrijke mijlpaal in de voorbereidingen naar de eerste lancering die voorzien is voor augustus 2011. Tijdens deze eerste Sojoez lancering vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana zal men twee Galileo navigatiesatellieten in de ruimte brengen.

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is op vrijdag 22 april 2011 een krachtige Ariane 5 raket gelanceerd met in zijn vrachtruim twee communicatiesatellieten. De 700 ton zware Ariane 5 ECA draagraket vertrok om 23u37 Belgische tijd en zette 35 minuten later de Yahsat 1A en Intelsat New Dawn kunstmanen met succes uit in een baan om de Aarde. De eerste satelliet werd 27 minuten na de start van de lancering losgekoppeld van de raket waarna het zeven minuten later de beurt was aan de tweede kunstmaan. Beide satellieten zullen zich de volgende dagen op eigen kracht tot in een geostationaire baan om onze planeet brengen. Dit was de 29ste lancering van een Ariane 5 ECA draagraket sinds deze in 2002 voor het eerst gelanceerd werd. Deze lancering had normaal al op 30 maart 2011 moeten plaatsvinden maar tijdens de laatste seconden van de aftelling merkte de computer aan boord van de raket een probleem op waardoor de Ariane 5 aan de grond bleef. De raket werd hierna teruggebracht naar de montagehal waar technici het technisch probleem konden oplossen.

Ondanks eerdere berichten zal er dit jaar geen lancering meer plaatsvinden van een Russische Sojoez draagraket vanop het Guiana Space Center in Frans-Guyana. De bouw van een mobiel assemblagegebouw op het gloednieuwe Sojoez-lanceercomplex liep vertraging op waardoor Arianespace de eerste Sojoez pas begin 2011 zal lanceren. Normaal had in december de eerste Sojoez raket vanop Kourou de HYLAS communicatiesatelliet in de ruimte moeten brengen. Lanceerbedrijf Arianespace besloot nu om deze kunstmaan samen met de Intelsat 17 satelliet eind november te lanceren met een Ariane 5 draagraket. Momenteel bevinden zich op de Europese lanceerbasis al twee Russische Sojoez raketten. Begin 2011 zal een eerste Sojoez naar het nieuwe lanceercomplex gebracht worden voor bijkomende tests. In tegenstelling tot op Russische lanceercentra worden op Kourou de Sojoez raketten niet volledig geassembleerd naar het lanceerplatform gebracht. De vracht wordt op Kourou via een mobiel assemblagegebouw pas bovenop de raket geplaatst eenmaal deze zich al op het lanceerplatform bevindt.

ESA's tweede Automated Transfer Vehicle (ATV) heeft groen licht gekregen om verscheept te worden naar de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana. De tweede ATV werd genoemd naar de Duitse wiskundige en sterrenkundige Johannes Kepler en onderging de afgelopen maanden tal van cruciale tests bij het Europese ruimtevaartbedrijf EADS Astrium in Bremen, Duitsland. Voor zijn lange reis per schip naar Kourou zal de tweede ATV vergezeld worden van 59 containers gevuld met testapparatuur. Eenmaal aangekomen op de Europese lanceerbasis zal de tweede ATV opnieuw tal van tests ondergaan waarna de onbemande bevoorradingsmodule voor het internationaal ruimtestation ISS in september of oktober zal gelanceerd worden. Deze week maakte het Europese ruimtevaartagentschap ESA bekend dat de derde ATV genoemd werd naar de Italiaanse fysicus Edoardo Amaldi. Inmiddels is men bij EADS Astrium ook al gestart aan de bouw van een vierde ATV. Elke ATV kan tot 7 ton bevoorrading en materiaal naar het ISS brengen en kan het ruimtestation ook in een hogere baan om de Aarde brengen.