Wetenschappers zijn aan de hand van beelden, die gemaakt werden door de Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO), tot de conclusie gekomen dat de Maan recent geologische activiteit gekend heeft. Zo werden op het Maanoppervlak lange smalle geulen ontdekt die wijzen op tektonische activiteit die ongeveer vijftig miljoen jaar oud is (leeftijd van de Maan: 4,5 miljard jaar). Deze ontdekking is vrij opvallend aangezien deze geulen, ook wel 'graben' genoemd, ontstaan doordat de korst zich 'uitrekt' waardoor er scheuren ontstaan in het Maanoppervlak. Deze scheuren zorgen uiteindelijk voor grondverzakkingen. In 2010 ontdekte men dat de kern van de Maan langzaam afkoelt. Hierdoor 'krimpt' onze trouwe buur waardoor de korst wordt samengedrukt en er nieuwe bergen gevormd worden. De aanwezigheid van de 'graben' verteld wetenschappers dat er krachten op de Maan werkzaam zijn die de Maankorst uit elkaar trekken. Dit wijst er dan weer op dat de kracht van de krimpende Maan wellicht niet zo groot is. De onderzoekers hopen dat ze op een dag de exacte leeftijd van de graben kunnen achterhalen aangezien deze informatie van groot belang is voor verder geologisch Maanonderzoek. De Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter heeft tot op heden nog maar de helft van het Maanoppervlak in hoge resolutie in beeld gebracht waardoor wetenschappers er van overtuigd zijn dat ze in de toekomst wellicht nog veel meer gaan ontdekken over het Maanoppervlak.

De geschiedenis van de ruimtevaart begint officieel vanaf de lancering van de eerste kunstmaan, Sputnik, in 1957. Voor deze kleine bolvormige satelliet kon in de ruimte gebracht worden, zijn tal van mensen hun leven lang gepassioneerd geweest door luchtvaart en technologie. Dankzij hun kennis en vernieuwende ideeën konden nieuwe technieken ontwikkeld worden. Men noemt Sergej Korolov, Robert Goddard, Werhner von Braun en Konstantin Tsjolkovski vaak de pioniers of de vaders van de ruimtevaart door hun passie voor de ruimte en hun technologisch revolutionair inzicht die ervoor zorgde dat de mens toegang kreeg tot de ruimte en zelfs kon wandelen op de maan.

De leeftijd van het universum is volgens de gangbare Big Bang theorie de tijd die verstreken is tussen het begin van het heelal en vandaag. De huidige wetenschappelijke consensus houdt de leeftijd van het heelal op 13,7 miljard jaar.

Daniel Barringer was de eerste die een geologische structuur identificeerde als een impactkrater, de bekende Barringer Meteorite Crater in Arizona, maar in die tijd (eind jaren 1800) waren zijn ideeën niet echt geaccepteerd, en als ze dat waren was er geen erkenning dat de Aardse inslagen voorkomen in geologische termen. In 1920 bestudeerde de Amerikaanse geoloog Walter H Bucher een aantal kraters in de Verenigde Staten. Hij concludeerde dat deze veroorzaakt werden door een grote explosieve gebeurtenis maar hij nam aan dat deze veroorzaakt werden door een massieve vukalische uitbarsting. In 1936 herbezochten de geologen John D. Boon en Claude C. Albritton Jr. de studies van Bucher en zij toonden aan dat deze het gevolg waren van inslagen.

Een planetoïdenfamilie is een groep van planetoïden die gelijkaardige baanelementen hebben zoals de halfgrote as, excentriciteit en inclinatie van de baan. De leden van deze families zouden fragmenten zijn van botsingen met grotere planetoïden in het verleden. In dit artikel gaan we dieper in op het ontstaan van planetoïdenfamilies en de verschillende soorten.

Vele mensen vragen zich af of een ruimtevaarder rijk wordt van zijn werk en vaak wordt verteld dat ruimtevaarders massa’s geld verdienen maar helaas is dit onjuist. Vele ruimtevaarders hebben ook nog andere functies zoals piloot, dokter of ingenieur en indien zij niet aan het werk zijn voor een ruimtemissie werken deze personen meestal in opdracht van een ruimtevaartorganisatie of militaire instelling. Tijdens ruimtemissies moeten astronauten of cosmonauten heel hard werken en hebben zij meestal werkroosters van 12 uur per dag. Daarbovenop komt nog eens de hoge werkdruk waar ruimtevaarders aan lijden, meestal hebben zij maar enkele uren of dagen de tijd om experimenten of testen uit te voeren en zijn deze in opdracht van een bedrijf of instelling die zeer veel geld geïnvesteerd heeft in de ruimtevaart en hiervan resultaten willen zien. Piloten die ook ruimtevaarders zijn moeten naast hun ruimtemissies minimum 1000 vlieguren hebben gevlogen met verschillende toestellen en zullen constant bijgeschoold en getraind worden. Kortom een ruimtevaarder moet zich constant bijscholen of trainen en moet enorm stressbestendig zijn en desondanks deze hoge eisen zal men hier niet steenrijk van worden.

Een kleine rijke open cluster in het sterrenbeeld Cygnus. Het is een cluster van middelbare leeftijd (2.4 miljard jaar oud) en staat ongeveer 7.600 lichtjaar van ons vandaan. De cluster telt ongeveer 150 leden die vooral in het centrum van de cluster sterk geconcentreerd zijn. De helderheid van de sterren schommelt tussen magnitude 11 en 15. De cluster zelf heeft een helderheid van magnitude 7.3. De grootte van deze cluster aan de hemelboog bedraagt 5 boogminuten. NGC6819 is ook nog bekend als de "Fox Head Cluster".

Een open cluster die 7° in noordoostelijke richting van Betelgeuse ligt. De cluster is 8 boogminuten groot en heeft een magnitude van 8.5. De cluster ligt ongeveer 10.400 lichtjaar van ons verwijderd. NGC2194 is een redelijk jonge cluster. De leeftijd is geschat op een 400 miljoen jaar.

Een open cluster in Lacerta met ongeveer 40 leden waarvan het merendeel uit hete witte en blauwe sterren bestaat. De sterren lijken zich in de cluster zelf nog eens te verdelen in kleinere groepjes. Of dit werkelijk zo is staat niet vast. Mogelijk zit de hoge verspreiding van de cluster er ook voor iets tussen. De helderheid van de sterren varieërt van magnitude 8 tot magnitude 12.