Spacepage RSS
Spacepage op YouTube
Spacepage op Twitter
Spacepage op Facebook
Advertentie

VegaDertien februari 2012 zal voor Europa de geschiedenis ingaan als een hoogdag op vlak van ruimtevaart. Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is op die dag de eerste Vega raket gelanceerd met aan boord maar liefst negen satellieten. De gloednieuwe draagraket vertrok om 11u00 Belgische tijd vanop het vernieuwde ELA 1 lanceercomplex en zette de kunstmanen uit in een lage baan om de Aarde. De hoofdvracht (LARES) werd 55 minuten na de start van de lancering uitgezet op een hoogte van 1 450 kilometer. Vijftien minuten later werden ook de overige satellieten met succes uitgezet. Vega werd ontworpen om Europa een competitieve en betrouwbare lanceercapaciteit te bezorgen wanneer het gaat over kleinere wetenschappelijke en technologische satellieten. Vandaag de dag is Europa, met zijn krachtige Ariane 5 draagraket, al marktleider in het lanceren van zware commerciële kunstmanen voor operatoren over de hele wereld. Doordat de dertig meter grote Vega raket ladingen van 300 kilogram tot 2,5 ton kan lanceren, vervolledigt deze raket de vloot van lanceerraketten die allemaal vanuit Frans-Guyana vertrekken (Ariane 5 en Sojoez). Europa heeft in de ontwikkeling van deze raket zeer veel geïnvesteerd maar gelooft dan ook rotsvast in het mogelijke succes van deze raket aangezien satellieten en wetenschappelijke platformen steeds kleiner worden. Nu de eerste Vega raket met succes gelanceerd werd, kan men vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana drie verschillende draagraketten lanceren (Ariane 5, Sojoez en Vega) die gebruikt worden voor verschillende type missies. 

Vega launch

Gepubliceerd in Lanceringen

TMTOp de top van de meer dan vier kilometer hoge berg Mauna Kea op Hawaï begint men weldra met de bouw van de reusachtige Thirty Meter Telescope (TMT). De regering van Hawaï heeft de vergunning afgeleverd en de universiteit van Hawaï krijgt maar liefst 1,3 miljard dollar om dit observatorium te bouwen. Het goedkeuren van de plannen voor de bouw van deze telescoop duurde drie jaar. Tijdens deze periode werden de culturele en landschappelijke gevolgen van dit project onderzocht. De inheemse bevolking van Hawaï beschouwd de berg Mauna Kea als een heilige plek waardoor het TMT-project voor heel wat tegenstanders zorgde op het eiland. De telescoop zal een hoofdspiegel hebben met een diameter van 30 meter en zal de hemel afspeuren in een breed golflengtegebied. Door zijn grote hoofdspiegel zal de TMT negen keer meer licht opvangen dan de hedendaagse meest krachtige telescopen op Aarde. De opnamen die met de TMT zullen gemaakt worden, moeten uiteindelijk twaalf keer zo scherp zijn als opnamen gemaakt met de Hubble Space Telescope. Ondanks zijn enorme afmetingen wordt de Thirty Meter Telescope niet de grootste ter wereld. In 2018 moet in Chili de bouw afgerond zijn van de Europese Extremely Large Telescope (EELT) die zal uitgerust worden met een 42 meter grote hoofdspiegel.

Gepubliceerd in Sterrenkunde
zaterdag, 10 oktober 2009 00:32

Inslag op de maan geslaagd

LCROSSNadat de LCROSS ruimtesonde op vrijdag 9 oktober omstreeks 13u35 te pletter sloeg op het oppervlak van de maan gaf het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA een persconferentie waarop de inslag als een succes omschreven werd. Toch blijft de vraag waarom er op het moment van de inslag van de Centaur rakettrap, vier minuten voor de inslag van LCROSS, niets visueels te zien was. De verwachte puinwolk van stof en bodemmateriaal werd zowel door de LROSS ruimtesonde alsook door grote observatoria op Aarde niet visueel opgemerkt. Zoals gepland boorde de 2,3 ton zware Centaur rakettrap zich met een snelheid van 9 000 kilometer per uur in de maanbodem in de zuidelijk gelegen krater Cabeus waarna LCROSS door een wolk van stof en materiaal had moeten vliegen. Het doel van deze gecontroleerde inslag was om een stofwolk te veroorzaken die zou onderzocht worden door negen instrumenten aan boord van de 890 kilogram zware LCROSS ruimtesonde. Op deze manier willen wetenschappers de aanwezigheid van water aantonen in bepaalde regionen op het maanoppervlak. De volgende weken en maanden zullen onderzoekers de data die afkomstig is van LCROSS grondig analyseren waarna men hoopt de vraag of er al dan niet water op de maan is te kunnen beantwoorden.