Het grootste probleem waarmee ruimtevaartnaties de volgende jaren zullen geconfronteerd worden, is ongetwijfeld de problematiek rond ruimteafval. Volgens de laatste schattigen bevinden er zich meer dan een half miljoen onderdelen en brokstukken afkomstig van rakettrappen, satellieten of ruimtetuig rondom de Aarde die variëren in grootte van enkele centimeters tot enkele meters. Het probleem wordt zo erg dat het internationaal ruimtestation ISS al verschillende malen heeft moeten uitwijken in zijn baan om de Aarde omwille van een dreigende botsing met een stuk ruimteafval. Om dit probleem op te lossen hebben Zwitserse ingenieurs en wetenschappers een nieuw project opgestart dat de naam 'CleanSpace One' kreeg. Zo zal men een kleine satelliet ontwikkelen die, eenmaal in de ruimte, een andere kleine niet-operationele satelliet moet vastgrijpen waarna beiden uiteindelijk zullen opbranden in de atmosfeer van de Aarde. De CleanSpace One kunstmaan moet in 2015 al gelanceerd worden en heeft tijdens zijn demonstratiemissie als taak om de kleine Zwitserse SwissCube nanosatelliet op te ruimen. CleanSpace One wordt ontwikkeld en gebouwd door het Swiss Space Center en zal dertig centimeter lang zijn. Het grote voordeel van een dergelijk systeem is dat het vrij goedkoop is en dat universiteiten en studenten betrokken worden bij de ontwikkeling. De grootste uitdaging voor de Zwitserse ingenieurs is om een robotarm te ontwikkelen waarmee CleanSpace One de andere satelliet kan 'vastgrijpen'. Indien dit project slaagt, hoopt Zwitserland meer van deze 'opruim-satellieten' te kunnen bouwen die later ook grotere stukken ruimteafval moeten kunnen opruimen. 

Het Russische vluchtleidingscentrum heeft vandaag bekend gemaakt dat de baan van het internationaal ruimtestation ISS onverwacht werd verhoogd om een eventuele botsing met ruimteafval te vermijden. Via Twitter liet het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA ook weten dat het uitwijkmanoeuvre om 12u25 Belgische tijd werd uitgevoerd en dat de zes opvarenden van het ISS nooit in gevaar zijn geweest. Dankzij de raketmotoren van de Progress bevoorradingsmodule werd de baan van het 370 ton zware ISS uiteindelijk met 500 meter verhoogd. Om 15u41 Belgische tijd vloog uiteindelijk een stuk van NASA's Upper Atmosphere Research Satellite op een afstand van 2 kilometer voorbij het ruimtestation. Dit is niet de eerste maal dat de baan van het ISS gewijzigd wordt. Raketmotoren aan de Zvezda module of onbemande bevoorradingsmodules zoals de Russische Progress of de Europese ATV kunnen het ruimtestation probleemloos in een hogere baan brengen aangezien het ISS nooit op dezelfde hoogte blijft door de aantrekkingskracht van de Aarde. Dergelijke baanmanoeuvres zijn ook standaardprocedures wanneer men ruimteafval opmerkt in de buurt van de baan van het ruimtestation.

Vanop de Amerikaanse Vandenberg lanceerbasis in Californië werd zondagochtend een Minotaur 4 draagraket gelanceerd met aan boord de militaire Space Base Space Surveillance (SBSS) satelliet. De 23 meter lange raket vertrok om 06u41 Belgische tijd en zette veertien minuten later probleemloos de 1 ton zware kunstmaan uit in een lage baan om de Aarde op een hoogte van 540 kilometer. De 858 miljoen dollar dure Space Base Space Surveillance satelliet maakt deel uit van een Amerikaans defensieprogramma waarmee men objecten rondom de Aarde nauwkeurig wil in kaart brengen. Vanuit een lage baan om de Aarde zal deze kunstmaan optische telescopen gebruiken om de volgende vijf jaar satellieten en ruimteafval zo goed mogelijk te volgen. De SBSS kunstmaan werd gebouwd door het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf Ball Aerospace. Vandaag de dag heeft men weet van 500 000 stukken ruimteafval die rond onze planeet draaien. Hiervan zijn 21 000 stukken groter dan 10 centimeter. Al deze stukken ruimteafval worden gevolgd door het Amerikaanse Space Surveillance Network dat nu voor het eerst ruimteafval zal kunnen detecteren vanuit een baan om de Aarde. Dit was de eerste maal dat een Minotaur 4 raket gebruikt werd voor het lanceren van een satelliet. Deze viertraps raket werd ontwikkeld door het Amerikaanse bedrijf Orbital Sciences Corp. en bestaat vooral uit onderdelen afkomstig van Peacekeeper lange afstandsraketten.