China heeft op vrijdag 17 februari 2012 bekend gemaakt dat het land tussen juni en augustus 2012 de Shenzhou 9 ruimtecapsule zal lanceren met aan boord drie Chinese ruimtevaarders. Tijdens deze vierde bemande Chinese ruimtemissie moet de Shenzhou 9 zich vasthechten aan het Chinese Tiangong-1 ruimtelabo. Eenmaal men hier zal in slagen, zal China voor het eerst in de geschiedenis een eigen bemand ruimtelaboratorium hebben in een baan om de Aarde. De combinatie Shenzhou 9 en Tiangong 1 zal als 'mini-ruimtestation' een leef- en werkruimte hebben van twintig kubieke meter waar de 'Taikonauten' allerlei experimenten kunnen in uitvoeren. In 2013 plant China de lancering van de Shenzhou 10 ruimtemissie die eveneens een bezoek moet brengen aan het Tiangong-1 ruimtelabo. China wil met deze ruimtemissies zoveel mogelijk ervaring opdoen aangezien het land plannen heeft om tegen 2020 een groot modulair ruimtestation te bouwen. Nadat het Tiangong-1 ruimtelabo in september 2011 gelanceerd werd, bracht de Aziatische grootmacht op 31 oktober 2011 de onbemande Shenzhou-8 ruimtecapsule in de ruimte dat zich met succes tweemaal vasthechtte aan het ruimtelabo. De Shenzhou-9 ruimtecapsule zal deze zomer in de ruimte gebracht worden door een CZ-2F draagraket vanop de Jiuquan lanceerbasis dat de thuisbasis is van het Chinese bemande ruimteprogramma. Over de duur en de crew van de Shenzhou 9 missie werden nog geen gegevens vrijgegeven. Wel is geweten dat zich onder de laatste negen geselecteerde kandidaten twee vrouwen bevinden.

Op 20 februari 2012 is het precies vijftig jaar geleden dat de Verenigde Staten voor het eerst een Amerikaanse ruimtevaarder in een baan om de Aarde brachten. De Mercury-Atlas 6 missie maakte deel uit van NASA’s Project Mercury en werd uitgevoerd door de Amerikaanse ervaren testpiloot John H. Glenn. Ondanks het feit dat John Glenn de eerste Amerikaanse ruimtevaarder werd die zich in een vaste baan om de Aarde begaf, was hij niet de eerste Amerikaan in de ruimte. Voor de ruimtevlucht van Glenn gingen Alan Shepard en Virgil I Grissom al eens de ruimte in. Aangezien beiden een zogenaamde suborbitale ruimtevlucht uitvoerden, maakten zij geen volledige omwenteling om de Aarde en verbleven ze maar even in de ruimte. Voor de Verenigde Staten was een bemande omwenteling om de Aarde van cruciaal belang in het kader van de verdere uitbouw van het bemande ruimteprogramma aangezien de Sovjet-Unie hen op dat vlak al was voorgegaan. De ruimtecapsule van John Glenn, genaamd “Friendship 7”, werd uiteindelijk op 20 februari 1962 in de ruimte gebracht door een Atlas-draagraket. Ook dit was nieuw aangezien de vorige twee astronauten in de ruimte gebracht werden met behulp van lichtere Redstone raketten. Uiteindelijk zou de Mercury-Atlas 6 ruimtevlucht van John Glenn één van de meest heroïsche ruimtemissies uit de geschiedenis worden.

Vanop de Russische Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan is op woensdag 21 december 2011 een bemande Sojoez ruimtecapsule gelanceerd richting internationaal ruimtestation ISS. De Sojoez TMA-03M ruimtecapsule vertrok om 14u16 Belgische tijd vanop hetzelfde lanceerplatform vanwaar 's werelds eerste ruimtereiziger, Joeri Gagarin, vijftig jaar geleden eveneens gelanceerd werd. Zoals gewoonlijk werden de vier boosterraketten twee minuten na de lancering afgestoten waarna de onderste rakettrap drie minuten later werd afgestoten. De tweede rakettrap bracht de ruimtecapsule uiteindelijk in de ruimte. Negen minuten na de start van de lancering werd de 7,1 ton zware bemande ruimtecapsule losgemaakt van de tweede rakettrap en uitgezet in een lage baan om de Aarde. Indien alles verloopt zoals gepland, moet het ruimtetuig zich op vrijdag 23 december vasthechten aan het Russische gedeelte van het ISS. Aan boord van de Sojoez TMA-3M bevinden zich de Russische kosmonaut Oleg Kononenko, de Amerikaanse astronaut Donald Pettit en de Nederlandse ruimtevaarder André Kuipers. Eenmaal de drie zich aan boord van het ruimtestation bevinden, zullen zij deel uitmaken van de Expedition 30 en 31 crews. Donald Pettit verbleef in 2002 en 2003 al eens zes maanden aan boord van het ISS en maakte toen deel uit van de Expedition 6 crew. Pettit maakte in 2008 ook deel uit van de Amerikaanse STS-126 ruimtemissie en verbleef hierdoor al in totaal meer dan 176 dagen in de ruimte. De Russische kosmonaut en ingenieur Oleg Kononenko verbleef in 2008 ook al eens zes maanden aan boord van het ISS en leefde al 199 dagen in de ruimte. Voor André Kuipers is dit zijn tweede ruimtevlucht en zijn eerste langdurige ruimtemissie. Kuipers is na Lodewijk van den Berg en Wubbo Ockels de derde in Nederland geboren ruimtevaarder.

De Nederlandse ruimtevaarder André Kuipers is klaar voor zijn volgende ruimtemissie. Indien alles verloopt volgens schema wordt André Kuipers samen met de Amerikaanse astronaut Donald Pettit en de Russische kosmonaut Oleg Kononenko op 21 december 2011 gelanceerd vanop de Russische Bajkonoer lanceerbasis. De drie ruimtevaarders moeten enkele dagen later met hun Sojoez TMA-03M ruimtecapsule aankomen bij het internationaal ruimtestation ISS waar ze deel gaan uitmaken van de Expedition 30 crew. Het Europese ruimtevaartagentschap ESA liet weten dat Kuipers en zijn twee crewleden geslaagd zijn voor hun laatste examen ter voorbereiding op hun missie. Elke crew bestemd voor het ISS moet, alvorens ze groen licht krijgen voor de start van de missie, een twee dagen durend examen afleggen in simulatoren in Sterrenstad. Tijdens dit examen wordt de crew een laatste maal getest op allerlei problemen. Ondertussen werden de drie al naar de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan overgevlogen. Voor André Kuipers is dit zijn tweede bezoek aan het ISS. De in 1958 Amsterdam geboren ruimtevaarder verbleef in april 2004 al eens tien dagen in de ruimte en bracht hierbij ook een bezoek aan het ISS. In 2009 was André Kuipers ook reserve-ruimtevaarder voor Frank De Winne. Ditmaal zal André Kuipers ongeveer zes maanden aan boord van het ruimtestation verblijven. Zijn missie kreeg de naam 'PromISSe' wat staat voor 'Programme for Research in Orbit Maximising the Inspiration from the Space Station for Europe'. De ruimtemissie van André Kuipers kan op de voet gevolgd worden dankzij het 'André Kuipers Logboek' of via Twitter (http://twitter.com/astro_andre).

Ulysses is een Europees-Amerikaanse ruimtesonde met een glansrijke en bijzonder langdurige carrière! Het was de eerste ruimtesonde die de poolgebieden van de Zon bestudeerde. Door onderzoek van de zonnepolen werden nieuwe inzichten verkregen in het magnetisch veld, de zonnewind en de zonnecyclus. Vanaf de Aarde kunnen alleen de equatoriale gebieden bekeken worden. Het originele plan voor de International Solar Polar Mission bevatte twee ruimtesondes die zich ten opzichte van de Zon tegenover elkaar zouden bevinden. Zo konden de polen tegelijk bestudeerd worden. De Amerikaanse partner schrapte echter zijn sonde in 1981. Met Ulysses bleef één Europese ruimtesonde over. Hij werd door Dornier Systems (Duitsland) gebouwd. De NASA leverde de Radio-isotoop thermo-elektrische generator (RTG - nucleaire brandstof - plutonium-238) en de lancering. De RTG was ten tijde van de lancering van Cassini-Huygens (1997) zeer omstreden. De tien instrumenten aan boord werden in Europa en de VS vervaardigd: onder andere een magnetometer en een ion- en elektronvanger, maar geen camera. De lancering werd eerst uitgesteld van februari 1983 naar mei 1986 en dan mislukte de lancering van de Challenger begin 1986. De lancering vond uiteindelijk plaats op 6 oktober 1990 en werd uitgevoerd door het Amerikaanse ruimteveer Discovery (STS-41). Ulysses kreeg bij zijn lancering een grote snelheid mee, dat record werd tot op heden alleen verbroken door New Horizons.

Vandaag, woensdag 1 juni 2011, is het Amerikaanse ruimteveer Endeavour met succes terug geland op het Kennedy Space Center in Florida na een ruimtemissie van bijna 16 dagen. Om 08u35 Belgische tijd landde het ruimteveer nadat de raketmotoren om 07u29 Belgische tijd gedurende twee minuten tot ontbranding werden gebracht waardoor de Endeavour kon beginnen aan zijn laatste terugkeer. Aan boord bevonden zich zes astronauten waaronder de Italiaanse ESA-ruimtevaarder Roberto Vittori. Endeavour vertrok op 16 mei 2011 voor een laatste historische ruimtevlucht. Tijdens deze STS-134 ruimtevlucht bracht het ruimteveer Endeavour ondermeer het 2 miljard dollar dure Alpha Magnetic Spectrometer (AMS) instrument en een platform met daarop reserve onderdelen naar het internationaal ruimtestation ISS. Daarnaast voerde de STS-134 crew ook vier ruimtewandelingen uit waarbij allerlei ISS-onderhoudstaken werden uitgevoerd. Nadat het ruimteveer elf dagen lang was vastgehecht aan het ISS koppelde de Endeavour zich op 30 mei voor een laatste keer los van het ruimtestation. Dit was de 25ste en meteen ook de laatste ruimtevlucht van het ruimteveer Endeavour. Sinds de eerste lancering van de Endeavour verbleef het ruimteveer 299 dagen in de ruimte en maakte het 4 677 omwentelingen om onze planeet. Het ruimteveer Endeavour moet de volgende jaren dé publiekstrekker worden van het California Science Center in Los Angeles. Nu de Endeavour terug op Aarde is, staat er nog één Space Shuttle missie op het programma. Op 8 juli 2011 moet het ruimteveer Atlantis met aan boord vier astronauten een laatste maal de ruimte ingaan.

Het Amerikaanse ruimteveer Endeavour heeft zich op maandag 30 mei 2011 losgemaakt van het internationaal ruimtestation ISS. De twee ruimtetuigen werden om 05u55 Belgische tijd van elkaar gescheiden toen deze op een hoogte van ongeveer 350 kilometer boven de Boliviaanse stad La Paz vlogen. De STS-134 bemanning nam op zondag 29 mei om 15u00 Belgische tijd al afscheid van de drie huidige ISS-bewoners. Nadat het ruimteveer zich had losgemaakt van het ISS, voerde de STS-134 bemanning een traditioneel rondje uit omheen het ruimtestation zodat de bemanning aan boord van het ISS foto's kon nemen van het ruimteveer. Toen de Endeavour zich om 07u36 Belgische tijd ongeveer tien kilometer van het ISS bevond, werden de motoren aan boord van het ruimteveer opnieuw tot leven gebracht zodat de crew kon starten met het demonstreren van het STORMM-systeem. STORMM staat voor 'Sensor Test for Orion Relative Navigation Risk Mitigation' en tijdens deze test werd nieuwe sensortechnologie gedemonstreerd die zal gebruikt worden bij nieuwe toekomstige ruimtetuigen. Het ruimteveer Endeavour vertrok op 16 mei 2011 vanop het Kennedy Space Center in Florida voor zijn allerlaatste ruimtemissie. Aan boord bevinden zich zes ruimtevaarder waaronder de Italiaanse astronaut Robert Vittori. Tijdens deze laatste ruimtemissie bleef Endeavour 10 dagen en 23 uur aan het ISS vastgehecht. Indien alles verloopt zoals gepland moet het ruimteveer op woensdag 1 juni om 08u32 Belgische tijd terug landen op het Kennedy Space Center in Florida.

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA heeft op dinsdag 24 mei 2011 bekendgemaakt welk ruimtetuig het zal gebruiken voor toekomstige bemande ruimtemissies. De 'Multi-Purpose Crew Vehicle' (MPCV) moet voor verschillende doeleinden kunnen gebruikt worden en moet normaal vanaf 2016 voor het eerst astronauten in de ruimte brengen. NASA wil de MPCV gebruiken voor bemande ruimtemissies naar de Maan, asteroïden en Mars. Het ontwerp van de MPCV lijkt sterk op dat van de Orion Crew Exploration Vehicle dat ontworpen werd door het Amerikaanse lucht- en ruimtevaartbedrijf Lockheed Martin. De Orion-ruimtecapsule maakte deel uit van het Project Constellation dat in 2010 geannuleerd werd. De MPCV biedt plaats aan vier astronauten en kan tot 21 dagen autonoom in de ruimte verblijven. Tijdens reizen naar asteroïden of Mars zal de MPCV zich vasthechten aan een extra leefmodule. De MPCV is een totaal ander ontwerp dan de Space Shuttles. NASA heeft het Space Shuttle programma stopgezet ondermeer omdat deze te onveilig en te duur zijn. Het ruimtetuig weegt slechts 22,5 ton en de onder druk gebracht cabine is bijna 20 kubieke meter groot. Volgens NASA zou een lancering of een landing met de MPCV tien maal veiliger zijn dan met een Space Shuttle. Net als de Apollo-ruimtecapsules in de jaren '60 en '70 zal ook de MPCV landen in de Stille of Atlantische Oceaan. Om de MPCV in de ruimte te brengen, heeft NASA plannen om een nieuwe zware draagraket te ontwikkelen. Deze nieuwe raket moet in staat zijn om 130 ton tot in een lage baan om de Aarde te brengen.

China heeft op vrijdag 1 oktober zijn tweede Maanverkenner met succes in de ruimte gebracht. De 134 miljoen dollar dure Chang'e 2 ruimtesonde vertrok om 12u59 Belgische tijd vanop de Chinese Xichang lanceerbasis en de lancering werd rechtstreeks uitgezonden op de Chinese nationale televisie. Het ruimtetuig, dat oorspronkelijk gebouwd werd als reservemodel voor de Chang'e 1 Maanverkenner, werd dertig minuten na de lancering losgekoppeld van de CZ-3C draagraket waarna Chang'e 2 begon aan zijn korte reis naar onze trouwe buur. Indien alles probleemloos verloopt, moet Chang'e 2 binnen 112 uur opgevangen worden door de aantrekkingskracht van de Maan. Tijdens de eerste Chang'e ruimtemissie deed het ruimtetuig er twaalf dagen over om de Maan te bereiken. Chang'e 2 zal vanuit een zeer lage baan om de Maan (ongeveer 15 kilometer) de volgende zes maanden het oppervlak van de Maan nauwkeurig in kaart brengen zodat China geschikte landingsplaatsen kan bestuderen voor toekomstige missies. In 2013 wil de Aziatische grootmacht een onbemande sonde op het oppervlak van de Maan brengen. Hoe de Chang'e 2 missie uiteindelijk zal eindigen is nog niet duidelijk. Zo zijn er plannen om het ruimtetuig verder in het zonnestelsel te sturen of om het langer in een baan om de Maan te houden.

Meer info over Chang'e 1