Vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan is op zondag 26 december een Russische Proton raket gelanceerd met in zijn vrachtruim een Europese communicatiesatelliet. De 700 ton zware Proton-M draagraket vertrok om 22u51 Belgische tijd waarna de KA-SAT kunstmaan 9 uur en 12 minuten later werd uitgezet in een tijdelijke geostationaire baan om de Aarde. Zoals gewoonlijk zal de kunstmaan zich de volgende weken op eigen kracht tot in de juiste positie brengen waarna nog een uitgebreide testperiode volgt. De KA-SAT kunstmaan heeft een gewicht van 6,1 ton en is volgens zijn Europese fabrikant, Astrium, de krachtigste telecomsatelliet ter wereld. Het ruimtetuig heeft een hoogte van zes meter en werd gebouwd op een Eurostar E3000 platform. Eenmaal de zonnepanelen van deze satelliet opgevouwen zijn, heeft de kunstmaan een spanwijdte van 40 meter. De volgende vijftien jaar moet KA-SAT in opdracht van de Europese satellietoperator Eutelsat miljoenen klanten in Europa, Noord-Afrika en het Midden-Oosten voorzien van breedbandinternet en televisietoepassingen. Hiervoor werd KA-SAT geconfigureerd met 82 zogenaamde 'Spot Beams' (signaalbundels) in de Ka-band waardoor deze krachtige satelliet een bandbreedte heeft tot 70 gigabytes per seconde. KA-SAT zal daarnaast ook gebruikt worden om zogenaamde 'non-spots' te voorzien van breedbanddiensten. Non-spots zijn plaatsen waar digitale verbindingen met landlijnen niet kunnen gegarandeerd worden zoals in bergachtige gebieden of landelijke regio's. KA-SAT is de tweede Europese kunstmaan die communicatiediensten moet voorzien voor non-spots. De lancering van KA-SAT werd een week uitgesteld omwille van een mislukte Proton lancering op 5 december. Voor het commerciële lanceerbedrijf International Launch Services (ILS) was dit de twaalfde lancering van 2010.

Op vrijdag 19 en zaterdag 20 maart vinden de jaarlijkse Sterrenkijkdagen plaats. Tijdens de Sterrenkijkdagen kan je in Vlaanderen op meer dan dertig plaatsen terecht bij volks- sterrenwachten, verenigingen en amateurs om bij helder weer naar de sterren te kijken. Daarnaast krijg je op deze waarnemingsposten ook uitleg waardoor iedereen een heleboel kan bijleren over de nachtelijke sterrenhemel en de vele hemelobjecten. Terwijl volkssterrenwachten hun deuren openen voor het grote publiek zoeken andere verenigingen donkere plaatsjes op om bezoekers wegwijs te maken in de wereld van de telescopen en de sterren. Iedereen is van harte welkom op één van de vele waarnemingslocaties! Op de website van de Sterrenkijkdagen vind je meer informatie over de vele waarnemingsposten en wat er tijdens de Sterrenkijkdagen aan de nachtelijke hemel te zien is. De Sterrenkijkdagen zijn een organisatie van de Vereniging Voor Sterrenkunde (VVS) en staan dit jaar in het teken van de maan en de planeten Venus, Mars en Saturnus.

Meer info: http://www.sterrenkijkdagen.be/

Het Planetarium van de Koninklijke Sterrenwacht van België is de uitgelezen plek om meer te weten te komen over de sterren, het heelal en de ruimtevaart. Sinds 1976 bieden wij aan jong en oud voorstellingen aan met ons analoog planetarium. Maar de technologie evolueert en vanaf nu beschikken we over een volledig digitaal planetarium dat met de nieuwste ‘state-of-the-art’ projectoren de volledige koepel kan beslaan, een bezoek wordt nu pas echt interessant! Tijd dus voor een diepgaander artikel over het Planetarium en deze vernieuwing.

Spacepage is meer dan artikelen alleen, met onderstaande overzicht van interactieve modules kunt u nog meer uit deze website halen.

Na de realisatie van de 5,0 m Hale telescoop (1949) op Mount Palomar in California – VSA, stagneerde de diameter van de spiegels voor sterrenkundige observatoria in de 4,0 m klasse. Met uitzondering van de 6,0 m Bolshoi reflector (1975) in de Kaukasus – Rusland, namen de astronomen genoegen met 3,6 m en 4,0 m telescopen aangezien er een grote evolutie was in detectietechnieken. Detectortechnologie groeide uit van fotografische platen naar zeer gevoelige elektronische lichtdetectoren, Charge Coupled Devices (CCD). Deze CCDs werden in 1975 voor het eerst gebruikt in de sterrenkunde door astronomen van de Universiteit van Arizona met de 1,5 m telescoop op Mt Lemmon, waarbij de planeet Uranus werd waargenomen. Sindsdien werden CCDs verfijnd, serieel in rasters geplaatst en gecombineerd met wetenschappelijke instrumenten, waardoor revolutionaire ontdekkingen (exoplaneten, quasars met hoge roodverschuiving) werden gedaan. Eind de jaren '80 vereisten diverse takken van de astronomie (o.a. quasaronderzoek) echter grotere telescopen, hetgeen kon worden verwezenlijkt dankzij computerkracht en het concept van de dunne spiegel.

Toen de 20-jarige P.M. weer het tuintje inliep dat hij heel even verlaten had om zijn Practica fototoestel te nemen, kwam hij maar net op tijd om het donkere, driehoekige silhouet met zijn rode knipperlicht en grote hoeklichten te fotograferen. Vijf minuten hing het tuig al roerloos in de lucht, op zo’n 150 meter boven de getuigen, daarna verdwijnt het in de wolken en ziet Petit-Rechain er opnieuw uit als een kleine gemeente aan de rand van Verviers. P.M. is blij als de foto gelukt blijkt, hij laat hem zien aan zijn kameraden in de fabriek, maar daarna raakt hij verloren in een la. Tot een persfotograaf hem maanden later in handen krijgt en dan blijkt deze foto, die gemaakt is met een eenvoudige 200 asa –film en een 55-200 mm zoomlens, een unicum te zijn.

Alhoewel iedereen vandaag de dag weet dat Joeri Gagarin de eerste mens in de ruimte was bestaan er nog steeds theorieën dat de Sovjet Unie één of twee cosmonauten zou gelanceerd hebben voor Gagarin maar deze missies fataal zouden afgelopen zijn. Alle documenten en opnames van deze “Phantom Cosmonauts”, zoals ze in het Engels heten, zouden geheim gehouden worden door de Russische overheid of zouden zelfs vernietigd zijn. Ondanks verschillende theorieën werden tot op heden nog geen harde bewijzen gevonden over dit fenomeen ook al heeft Rusland vandaag de dag het meeste van zijn ruimtevaartdocumenten publiek bekend gemaakt. De Sovjet Unie heeft zelden zijn fouten in de ruimtevaart willen toegeven omdat dit een slecht imago gaf aan het communistische land waarin propaganda centraal stond.