Alcântara Launch Center

Het Alcântara Space Center is eigendom van het Braziliaanse ruimtevaartagentschap AEB (Agência Espacial Brasileira) en van de Braziliaanse luchtmacht. Doordat deze basis zo dicht bij de evenaar ligt zouden draagraketten, die satellieten onder andere in een geostationaire baan om de aarde moeten brengen, 25% minder brandstof nodig hebben dan bijvoorbeeld een raket die gelanceerd wordt vanop Cape Canaveral. Dit komt omdat een raket, die gelanceerd wordt vanop de evenaar, een extra snelheid krijgt als gevolg van de rotatie van de aarde ten opzichte van raketten die elders op aarde gelanceerd worden. Het Alcântara Launch Center beslaat een oppervlakte van 620 vierkante kilometers en de afgelopen jaren werden er tal van faciliteiten gebouwd zoals een Tracking & Control Center, een weerstation, een montagehal voor sondeerraketten, een luchthaven en verschillende lanceerfaciliteiten. Sinds de eerste lancering van een sondeerraket vanop deze basis in 1990 werden vanop Alcantara al tientallen soortgelijke raketten gelanceerd. Voornamelijk Sonda 2, Nike Orion, Black Brant en Nike Tomahawk raketten. Tijdens dergelijke suborbitale ruimtevluchten werden wetenschappelijke experimenten kortstondig in de ruimte gebracht waarna deze terugkeerden naar de aarde.

Halverwege de jaren '80 begon Brazilië aan de bouw van een eigen raket die satellieten tot 380 kilogram in een lage baan om de Aarde moeten brengen. Deze VLS-1 (Veículo Lançador de Satélites) raket had een lengte van bijna twintig meter en bestond uit drie trappen met aan de onderste rakettrap nog eens vier boosterraketten. In 1985 werd een eerste poging ondernomen om een Braziliaanse VLS raket te lanceren vanop het Alcântara Launch Center maar deze poging mislukte. De volgende drie pogingen om een VLS-1 raket te lanceren mislukten eveneens waardoor Brazilië er niet in slaagde om op eigen kracht een satelliet in de ruimte te brengen. Tijdens de voorbereidingen van de vijfde lancering in augustus 2003 kwamen 21 mensen om het leven doordat de raket explodeerde op het lanceerplatform. Door deze explosie werd een groot deel van het VLS lanceercomplex verwoest en leidde uiteindelijk tot het stopzetten van de Braziliaanse VLS-1 raket. Aangezien elke VLS lancering uitliep op een fiasco besloot Brazilië te gaan samenwerken met Oekraïne voor het verder uitbouwen van een eigen ruimteprogramma maar ook dit werd geen succes. In 2021 maakte het ruimtevaartbedrijf Virgin Orbit bekend dat het het Alcântara Launch Center in Brazilië had geselecteerd als één van de lanceerlocaties voor de LauncherOne raket. Verwacht wordt dat de LauncherOne vanaf 2022 zal gelanceerd worden vanop het Alcântara Launch Center. Daarnaast sloot Brazilië ook overeenkomsten af met buitenlandse bedrijven als Hyperion Rocket Systems en OrionAST die vandaag de dag werkzaam zijn op het Alcântara Launch Center.